Eén ding weet ik
De week erop komt de lesauto precies om 13:00 uur voorrijden. Woensdag alweer. Bram zit nog aan tafel en propt de laatst hap van de krokante tosti met mayonaise in zijn mond. Een halfuurtje geleden zat hij nog in de les scheikunde. Grappig genoeg ging de leerstof over reactiesnelheid. ...
Eén ding weet ik
Uit verveling én een beetje nieuwsgierig zit Bram die avond aan de eetkamertafel achter zijn laptop te googelen op Jonathan Meijer. Hij heeft gelijk beet. Een van de bovenste resultaten klikt hij aan. Het is Meijers profiel op LinkedIn. Bram scrolt naar beneden en houdt stil bij de mid ...
Eén ding weet ik
meneer, uw koffie”, zegt Meijer. Hij overhandigt Bram het glas. Dan leunt hij “Alstublieft, achterover. “Echt, je doet het goed. Ik kan niet anders zeggen. Voorbeeldige leerling. Maar, nog even over de familie van je moeder: frappant. Inderdaad ook uit Middelburg, waar mijn ...
Eén ding weet ik
Als ze eenmaal weer aan het rijden zijn, begint Meijer er zelf over. “Dus nu heb je onze Jaïr ook gezien. Misschien kun je soms merken dat ik politieman geweest ben, maar ik ben er alweer heel wat jaren uit. Ik kon het niet meer combineren met thuis. Jaïr is in 2006 geboren. Er waren m ...
Eén ding weet ik
Vrijdag na het vierde uur loopt Bram richting het fietsenhok. Weekeinde alweer. Vanmorgen heeft hij zich geërgerd aan sommige klasgenoten. Zo onwijs kinderachtig, en dan zit je in de bovenbouw. Al vaak heeft hij zich afgevraagd waarom hij er niet echt goed tussen past. Soms dacht hij h ...
Eén ding weet ik
“Dit is hem niet”, zegt Steven. “Dat moet je nu toch onderhand weten. Jouw wagen klinkt echt anders.”“Ik zei ook niet dat hij eraan kwam. Ik zei alleen dat ik iets hoorde”, reageert Bram. Hij zit naast Steven op het muurtje voor hun huis.“Nogmaals”, ...
Loïs in Zwaab Weer
Ik zit op het puntje van de steiger en wiebel wat met mijn blote voeten. Met mijn tenen kan ik net het water raken, en maak kleine golfjes. Ik zit hier graag. Vooral ’s avonds, als de zon langzaam achter de horizon verdwijnt. Vanavond is er helaas weinig van de zon te zien. Aan de over ...
Loïs in zwaar weer
Vader pakt een stapeltje post van de tafel, en vist er een envelop uit. Ik volg de bewegingen van zijn verweerde werkmanshanden. Handen, die kunnen toveren met hout, die prachtige wandbekleding op al zoveel jachten heeft gemaakt. Ik houd van die handen, want ik weet ook hoe teder hij d ...
Loïs in zwaar weer
Na de koffie en de strijk loop ik nog even de stad in. We liggen hier nu al een paar maanden, maar ik kan er nog steeds niet echt wennen. Ik weet niet wat het is, maar Vlissingen is gewoon mijn stad niet. Ik voel me er nooit echt veilig. En dat is het er natuurlijk ook niet. Er gebeure ...