Het nieuwe GRAFT
(madrigaal) Mijn grafspelonk was steeds nog leeg gebleven; zij ligt aan 't einde van de donkre dreven, die door mijn hof de richting moeten geven.Ik groef mijn graf dichtbij het blijde leven, en elke dag opnieuw vertoefd' ik even bij lege rots, waar dood mij ...
Zalving te Bethanië
(rondeel) Ik heb mijn zalf tot Hem gebracht, bij vrienden ivaar wij samen aten, voor 't naad'ren van de zwarte nacht, waarin Hij was van God verlaten.Mijn broeders hebben mij veracht: zij wilden 't geld voor d' armen laten. Ik heb mijn zalf tot Hem gebracht, ...
DE hEIDELBERGSE catEchIsmus
De Heere had hun beiden licht gegeven om 't pad te zien dat door het leven leidt en enden zal in zaalge eeuwigheid, waar alle rouw en smart zijn opgeheven.Zij hebben toen de eenge troost beschreven: het klein geschrift werd overal verspreid, 't schonk licht aan blinden in een donkre tijd, ...
LEVENSAVOND
Zij zitten elke avond stil te staren naar iWisselende beelden op T.V.; zij drinken koffie op hun tijd en thee en leven nu van wat zij konden sparen.Hun drukke zaak in allerhande waren viel bij de verkoop nogal aardig mee; het nieuwe huis, wel groot genoeg voor twee, is ingericht naar d' ei ...
KERKHERVORMING
Waar was de glans van Christus' kerk gebleven? Zo dof geworden was het fijne goud, men knielde voor een beeld van steen en hout, en ivilde zelf rantsoen voor zonden geven.De kerken waren wel in praal verheven, wel sierlijk had de kunstenaar gebouwd, maar 't mensenhart bleef bij dat schone ...
OOGST
I. II. De landman staat bij d' akker vol van aren en snijdt met scherpe sikkel 't rijpe graan, dat bevend buigt wanneer de winden gaan: een witte zee van rusteloze baren.Hij heeft gewerkt zoals in alle jaren; de prille lente g ...
GREBBEBERG
Nu schuifelen de voeten langs de stenen, men leest met d' ogen vreemde namen af, en rekenï uit en denkt „zo jong in 't graf', en gaat weerom met d' andren die verdwenen.Men ging een reis doen „Grebbeberg bij Rhenen", 't ivas aardig dat men blijk van deernis gaf: hier vielen jonge mannen\ m ...
VELUWE
Waar wouden wijken en hef duister zwicht, gaan roggevelden van de zomer zingen met korenbloemen, die naar hoven dringen om vrij te staan in stralend zonnelicht.Als tekenen van naderend gericht gaan nwnstervogels zich door 't luchtruim wringen toeristen schrikken van de harde dingen, die gr ...
Toerisme
Wij leefden rustig in besloten kring, Wij ploegden, zaaiden, oogstten onze vruchten, Wij zagen uit, of uit de grauwe luchten gewenste regen 't veld besproeien ging.En rondom 't eiland als een reuzen ring beschutten duinen dorpen en gehuchten; de zee, die immer zong, was niet te duchten: zi ...
pinkstEREn
Nimmer zullen harde harten voor Uw inkomst opengaan, en de scheiding zal niet smarten, want wij voelen ons voldaan; eigen vroomheid blijft U tarten tot Uw kracht ons neer zal slaan.Stomme monden zullen spreken als Uw vuur de gaven geeft; vuur ge tongen zijn het teken dat de dode zondaar le ...