Een kleine schrede op de lange weg
Na de begrafenis van mevrouw Pos en na het vertrek van zendeling Pos, verliet Wielenga Melolo en ging zich vestigen in het zendingshuis van Kambaniroe. Het wachten was nu op ds. De Bruyn. Met hem zou Wielenga overleggen Waar hij het best heen kon gaan.Zendeling De Bruyn bleef echter langer ...
Lente in Holland
Nu breken alle knoppen los: De bongerd, als een groot wit bos, Staat in het licht te prijken. Zo plotsling kwam de stille pracht, Waarop verlangend werd gewacht, Toen winter moest gaan wijken, De lentewind beroert de kroon En siddren gaat het bloesemschoon, Zo pril nog, nauw geboren. De ko ...
Marapoe en de levende God
Terwijl Paulus zijn medearbeiders Silas en Timotheus te Athene verwachtte, werd zijn geest in hem ontstoken, ziende dat de stad zo zeer afgodisch was. In zijn toespraak tot de Atheniërs luidde het: „Gij mannen van Athene, ik bemerk dat gij alleszins gelijk als godsdienstiger zijt." Iets dergelijk ...
31 OKTOBER 1956
Waar is de naglans van het felle lichten, toen zwarte nacht verging in helle gloed, de duisternis voor 't klare licht moest zwichten, nieuw leven sproot uit donker spoor van bloed? —Al slingerde de vijand helse schichten, hij mocht niet breken vastberaden moed, want door cle gang van vlamm ...
De kennis van de zeden is een zaak van gewicht
AI meer dan eens is opgemerkt, dat een zendeling heel goed op de hoogte moet zijn met de zeden en gewoonten van liet volk, waaronder hij werkt. Hij moest een jood kunnen zijn onder de joden en een griek onder de grieken. Om spoedig contact te krijgen met de bevolking, zal hij zich als één hunner ...
Geen tijd meer
li Wij voelen wel, dat met de vlucht der jaren, ons leven snelt met onweerstaanbre vaart; w' ontluiken als de knoppen, worden blaren, die op hun tijd weer keren Tiaar de aard'.Al wat door ons zo moeizaam werd vergaard, mag straks, als leen, een ander weer bewaren; wij schuiven met de tijd, ...
Michiel Adriaanszoon de Ruyter
1607 - 24 maart - 1957 I. ' Hij werd als jongen reeds naar zee gedreven, de lijnbaan met het wiel was hem te nauw: de dagen waren lang, eentonig, grauw.... mocht hij zich maar voorgoed naar zee begeven!De wijde zee, waarboven ...
Michiel Adriaanszoon de Ruyter
ii. Hij zoog de zilte wind, zijn ogen maten het wijde water om zijn kleine land, en moedig hield hij met de zijnen stand: hij kon zich in de nood op God verlaten.De zware opdracht van de Heren Staten volvoerde hij met trouw en met verstand; zijn vloot bestuu ...
Michiel Adriaanszoon de Ruyter
III. Hij wist niet, clat zijn laatste tocht zou komen, toen hij met zwakke vloot naar zee moest gaan, om ver van huis de vrienden hij te staan — al was hij oud, hij ging, en zonder schromen.Ilij werd de redder van Hongaarse vromen, die men zo'n grote smaad h ...
OP REIS
Wij worden meegevoerd in snelle treinen; ons kaartje geldt slechts voor een enkle reis; wat wij passeren langs de lange lijnen vernevelt in het verre vage grijs.Wij worden meegevoerd tot elke prijs, en al wat komt moet vluchtig weer verdwijnen, en ieder maakt zijn reis op eigen wijs, totda ...