Geen tijd meer

li Wij voelen wel, dat met de vlucht der jaren, ons leven snelt met onweerstaanbre vaart; w' ontluiken als de knoppen, worden blaren, die op hun tijd weer keren Tiaar de aard'.

Al wat door ons zo moeizaam werd vergaard, mag straks, als leen, een ander weer bewaren; wij schuiven met de tijd, die telkens weer verjaart, en staan 't vergane leven na te staren.

Straks gaan de klokken voor het laatste slaan, het werelduurwerk zal dan nooit weer gaan: „Geen tijd meer, " heeft de engel eens gezworen.

Geen dood, geen rouw, geen moeite en gekrijt in 't Vrederijk, dat staan zal zonder tijd Welzalig, die door God zijn uitverkoren!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen