Loïs in Zwaab Weer
“Vind je het niet spannend, zo’n lange zeereis?” vraagt Dexter. We zitten innig gearmd op de rand van de vestingmuur. Ik staar over het kalme water van de Westerschelde, en schud mijn hoofd. “Nee, spannend niet. Wel opwindend. Mijn adrenalineniveau is volgens mij de laatste dagen aan é ...
Loïs in zwaar weer
De dagen erna zijn gevuld met de voorbereidingen voor de reis. Het eerste wat ik doe, is Dexter bellen. Hij reageert enthousiast op het plan, en eigenlijk steekt me dat een beetje. Vindt hij het niet jammer dat hij me een hele tijd niet zal zien? Als ik zoiets een beetje in bedekte woo ...
Loïs in zwaar weer
Drie dagen later loopt de Aurora, het schip van Leon en Marie, de haven binnen. Marie had via de marifoon al laten weten dat ze er bijna waren, dus ik wacht hen bij het havenhoofd op. Zodra ze mij zien, beginnen ze enthousiast te zwaaien.Ze meren af, en ik spring aan ...
Loïs in zwaar weer
Vader ijsbeert met grote stappen door de kajuit. De houten planken kraken onder zijn stampende voeten. “Meevaren tot Gibraltar, oké. Wat mij betreft tot de Canarische Eilanden… maar een oversteek! Je hebt geen ervaring, je weet niets van zeenavigatie, van…” Hij schudt het hoofd. “Echt, ...
Loïs in Zwaab Weer
Ik heb Marie en Leon al eerder geholpen met het schoonmaken van hun schip, dus ik verwacht al half dat Marie opnieuw zoiets zal vragen, omdat ze nu geopereerd moet worden. Dan komt ze daar misschien zelf niet aan toe. Met de telefoon aan mijn oor loop ik over de inmiddels bijna verlate ...
Loïs in zwaar weer
Na de koffie en de strijk loop ik nog even de stad in. We liggen hier nu al een paar maanden, maar ik kan er nog steeds niet echt wennen. Ik weet niet wat het is, maar Vlissingen is gewoon mijn stad niet. Ik voel me er nooit echt veilig. En dat is het er natuurlijk ook niet. Er gebeure ...
Loïs in zwaar weer
Vader pakt een stapeltje post van de tafel, en vist er een envelop uit. Ik volg de bewegingen van zijn verweerde werkmanshanden. Handen, die kunnen toveren met hout, die prachtige wandbekleding op al zoveel jachten heeft gemaakt. Ik houd van die handen, want ik weet ook hoe teder hij d ...
Loïs in Zwaab Weer
Ik zit op het puntje van de steiger en wiebel wat met mijn blote voeten. Met mijn tenen kan ik net het water raken, en maak kleine golfjes. Ik zit hier graag. Vooral ’s avonds, als de zon langzaam achter de horizon verdwijnt. Vanavond is er helaas weinig van de zon te zien. Aan de over ...
Eén ding weet ik
meneer, uw koffie”, zegt Meijer. Hij overhandigt Bram het glas. Dan leunt hij “Alstublieft, achterover. “Echt, je doet het goed. Ik kan niet anders zeggen. Voorbeeldige leerling. Maar, nog even over de familie van je moeder: frappant. Inderdaad ook uit Middelburg, waar mijn ...
Eén ding weet ik
Vrijdag na het vierde uur loopt Bram richting het fietsenhok. Weekeinde alweer. Vanmorgen heeft hij zich geërgerd aan sommige klasgenoten. Zo onwijs kinderachtig, en dan zit je in de bovenbouw. Al vaak heeft hij zich afgevraagd waarom hij er niet echt goed tussen past. Soms dacht hij h ...