Vader en zoon
Vader en zoon De vader roeit, en hij is al zo oud. Zijn rug is krom en wit werden zijn haren. De zoon zit stil op 't bankje. En zo varen ze weer naar huis. En menigeen vertrouwt zijn ogen niet. Want was dat nu geen schande? ! Moest niet die jongen aan de riemen zijn? ! De zoon bekijkt bezeerd zij ...
VREES VOOR DE DOOD
Zo diiep-verdoken blijft het pijnlijk denken aan dood en eeuwigheid, dat tot het laatst het hart blijft aandacht schenkenaan de geluiden van de tijd; zó, dat 'die liefde tot het leven verraadt het heimelijke beven voor 't laatste tikken van de tijd, het ondergaan in d' eeuwigheid.(U ...