Loïs in Zwaab Weer
Ik zit op het puntje van de steiger en wiebel wat met mijn blote voeten. Met mijn tenen kan ik net het water raken, en maak kleine golfjes. Ik zit hier graag. Vooral ’s avonds, als de zon langzaam achter de horizon verdwijnt. Vanavond is er helaas weinig van de zon te zien. Aan de over ...
Loïs in zwaar weer
Vader pakt een stapeltje post van de tafel, en vist er een envelop uit. Ik volg de bewegingen van zijn verweerde werkmanshanden. Handen, die kunnen toveren met hout, die prachtige wandbekleding op al zoveel jachten heeft gemaakt. Ik houd van die handen, want ik weet ook hoe teder hij d ...
Loïs in zwaar weer
Na de koffie en de strijk loop ik nog even de stad in. We liggen hier nu al een paar maanden, maar ik kan er nog steeds niet echt wennen. Ik weet niet wat het is, maar Vlissingen is gewoon mijn stad niet. Ik voel me er nooit echt veilig. En dat is het er natuurlijk ook niet. Er gebeure ...
Loïs in Zwaab Weer
Ik heb Marie en Leon al eerder geholpen met het schoonmaken van hun schip, dus ik verwacht al half dat Marie opnieuw zoiets zal vragen, omdat ze nu geopereerd moet worden. Dan komt ze daar misschien zelf niet aan toe. Met de telefoon aan mijn oor loop ik over de inmiddels bijna verlate ...