Loïs in Zwaab Weer
“Vind je het niet spannend, zo’n lange zeereis?” vraagt Dexter. We zitten innig gearmd op de rand van de vestingmuur. Ik staar over het kalme water van de Westerschelde, en schud mijn hoofd. “Nee, spannend niet. Wel opwindend. Mijn adrenalineniveau is volgens mij de laatste dagen aan é ...
Loïs in zwaar weer
De dagen erna zijn gevuld met de voorbereidingen voor de reis. Het eerste wat ik doe, is Dexter bellen. Hij reageert enthousiast op het plan, en eigenlijk steekt me dat een beetje. Vindt hij het niet jammer dat hij me een hele tijd niet zal zien? Als ik zoiets een beetje in bedekte woo ...
Loïs in zwaar weer
Drie dagen later loopt de Aurora, het schip van Leon en Marie, de haven binnen. Marie had via de marifoon al laten weten dat ze er bijna waren, dus ik wacht hen bij het havenhoofd op. Zodra ze mij zien, beginnen ze enthousiast te zwaaien.Ze meren af, en ik spring aan ...
Loïs in Zwaab Weer
Ik heb Marie en Leon al eerder geholpen met het schoonmaken van hun schip, dus ik verwacht al half dat Marie opnieuw zoiets zal vragen, omdat ze nu geopereerd moet worden. Dan komt ze daar misschien zelf niet aan toe. Met de telefoon aan mijn oor loop ik over de inmiddels bijna verlate ...
Loïs in zwaar weer
Na de koffie en de strijk loop ik nog even de stad in. We liggen hier nu al een paar maanden, maar ik kan er nog steeds niet echt wennen. Ik weet niet wat het is, maar Vlissingen is gewoon mijn stad niet. Ik voel me er nooit echt veilig. En dat is het er natuurlijk ook niet. Er gebeure ...
Loïs in zwaar weer
Vader pakt een stapeltje post van de tafel, en vist er een envelop uit. Ik volg de bewegingen van zijn verweerde werkmanshanden. Handen, die kunnen toveren met hout, die prachtige wandbekleding op al zoveel jachten heeft gemaakt. Ik houd van die handen, want ik weet ook hoe teder hij d ...
Loïs in Zwaab Weer
Ik zit op het puntje van de steiger en wiebel wat met mijn blote voeten. Met mijn tenen kan ik net het water raken, en maak kleine golfjes. Ik zit hier graag. Vooral ’s avonds, als de zon langzaam achter de horizon verdwijnt. Vanavond is er helaas weinig van de zon te zien. Aan de over ...
Ik zie wat jij niet ziet
Het trillen van m’n mobiel maakt me wakker. Met een grom graai ik het ding onder mijn kussen vandaan. ‘Gast, waar blijft jouw input?’ Ik staar naar het schermpje, zucht en gooi het ding naast me op het matras. Een paar seconden later een nieuwe trilling. ...
— Onder de blote hemel — 8
´Waar neem je me mee naartoe, DJ?’
Ze fietsen samen door de schemerige straten. Hij grinnikte. ‘Geduld, Cat.’
‘Hm… dat is niet echt mijn sterkste kant, weet je.’ Hij had haar gevraagd vanavond haar gewone kleren aan te doen. ‘Geen geklauter dus vanavond?’ had ze gevraagd. Maar hoe ze ook ...
— Onder de blote hemel — 7
Op handen en voeten kroop hij haar achterna. Het was er aardedonker en zijn hijgende ademhaling leek wel versterkt te worden door de betonnen buiswand. Rustig ademhalen, rustig doorkruipen, hield hij zich steeds voor. Een paar meter voor zich hoorde hij haar bewegen. Hoeveel meter grond zou er nu ...