Een kado voor Salina
De beer legt zijn ruige kop op z'n poten en doet z'n ogen dicht.De jongens kijken elkaar aan. Karan buigt zich naar z'n broertje toe. ..We zullen moeten wachten", fluistert hij in z'n oor. „totdat de beer wakker wordt en weggaat."Niko fluistert terug: „Maar mama zal zo ongerust word ...
Net op tijd
Maar Niko hoort het al niet meer. De minuten gaan langzaam voorbij. Zwijgend staart Karan de duisternis in. ..Hoelang zitten we hier nu al", vraagt hij zich af. Zijn ogen vullen zich met tranen. ..Nee. niet huilen", zegt hij hardop, „vader zoekt ons wel op.”Hij maakt Niko wakker. „Kom. zo ...