Bidden tussen het zeewier
Het zeewier zat om zijn hoofd (vers 5). Hij dacht ieder ogenblik te gaan verdrinken. Het voelde alsof hij in een diep graf was begraven. Zelfs zo dat hij zegt; “De grendels van de aarde waren om mij heen in eeuwigheid”. Nee, er was geen schijn van kans dat hij hier ooit uit zou komen.
Maar da ...