JOHN G. PATON
Vermoeid was Paton zekere avond al vroeg naar bed gegaan. Hij sliep spoedig, maar de verdiende rust zou niet lang duren. Ongeveer tien uur sprong Clutha, de trouwe hond, boven op zijn slapende meester. Het dier rukte aan Patons kleren, alsof het wou roepen: „Meester, word wakker!"De zendel ...