Auteurschap

Anders dan het evangelie van de apostel Johannes, zijn de zendbrieven wat minder bekend. Daarom wil ik je een heel jaar meenemen naar deze gouden bijbelgedeeltes. Het is verstandig om bij het lezen van deze stukjes je bijbel er naast te houden. Liefst een bijbel met kanttekeningen (die je trouwens ook online kan lezen: www.statenvertaling.nl). In deze aflevering en in de volgende willen we stilstaan bij de eerste brief en daarvan het eerste hoofdstuk.
Misschien denk je: maar ik lees nergens in de brief de naam Johannes. Hoe weten we dan dat de brief van hem afkomstig is? Dat is inderdaad een goede vraag. Niet altijd is de naam van de schrijver expliciet vermeld. Dat is bijvoorbeeld ook niet het geval bij de brief aan de Hebreeën. Eigenlijk is er in de vroege kerk nooit discussie geweest over het auteurschap van deze brief. De Griekse en Latijnse kerkvaders waren het er wel over eens dat de brief van Johannes was. Een belangrijk argument hiervoor is al te vinden in het eerste hoofdstuk. Daar werpt de schrijver zich immers op als een ooggetuige van het leven van de Heere Jezus op aarde. Lees maar mee in vers 1: Hetgeen van den beginne was, hetgeen wij gehoord hebben, hetgeen wij gezien hebben met onze ogen, hetgeen wij aanschouwd hebben en onze handen getast hebben van het Woord des levens. Dat wordt herhaald in vers 2: En wij hebben Het gezien, en wij getuigen. En in vers 3a: Hetgeen wij dan gezien en gehoord hebben, dat verkondigen wij u. Zo’n intieme omgang met de Heere Jezus hebben alleen de apostelen meegemaakt. Het was Johannes die zichzelf in zijn evangelie aanduidt als de discipel die Jezus liefhad en die letterlijk het dichtst bij zijn Meester aan tafel zat (zie Joh. 13:23, 21:20). Daarom gebruikt Johannes hier ook woorden als ‘zien’, ‘aanschouwen’, ‘tasten’, om aan te tonen dat hij een betrouwbare getuige is geweest. Het draait allemaal om het ‘getuige zijn’. Want alleen als je een echte ooggetuige (ik heb Hem gezien) en oorgetuige (ik heb Zijn woorden gehoord) van de Heere Jezus bent geweest, is je getuigenis waar.
Als je bovendien het evangelie van Johannes er naast legt, zie je veel overeenkomsten in de bewoordingen en in de schrijfstijl. Je proeft het meteen: dit is dezelfde schrijver! Blijkbaar was het voor alle lezers ook zo duidelijk dat de brief van Johannes was, dat de schrijver het overbodig vond om zijn naam te noemen. Zoals jij naar huis belt en zegt: “Ja met mij”, zonder je naam te noemen. Je vader of moeder weet meteen wie met ‘mij’ wordt bedoeld. Dat persoonlijke wordt ook wel heel vaak in de brief benadrukt, doordat de apostel de gemeenteleden aanspreekt met ‘kinderkens’ (zoals de Heere Jezus dat ook deed, zie Johannes 21) en ‘geliefden’. Dat doe je alleen als je de mensen ook erg goed kent.
Het uiteindelijke doel van de brief wordt reeds verwoord in vers 4: En deze dingen schrijven wij u, opdat uw blijdschap vervuld zij. Hij herhaalt en verdiept dat nog eens in hoofdstuk 5 vers 13: Deze dingen heb ik u geschreven, die gelooft in den Naam van den Zone Gods; opdat gij weet dat gij het eeuwige leven hebt, en opdat gij gelooft in den Naam des Zoons van God. Dus… opdat jij tot het geloof in de Heere Jezus mag komen en opdat jij tot meerdere kennis van Hem mag komen. Zo mag, ja zo moet je deze Bijbelstudies lezen. Doe dat biddend: “Heere leidt mij door Uw Woord en door Uw Geest tot deze zaligmakende kennis”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen