HOE EN WANNEER? (20)

Over de bedoeling van de deugdenleer liet de toenmalige regering geen twijfel bestaan. Naast het aankweken van burgerzin, vaderlandsliefde e.d. was de school „niets anders dan de plaats waar de kinderen moesten leren lezen, schrijven en rekenen en enige voorbereidende kennis van de wereld rondom zich opdoen". Hieraan werd de verwachting verbonden dat een en ander tot heil van de kerk zou zijn, omdat deze nu meer dan ooit gedwongen werd de jeugd tot zich te trekken en haar de rijkdommen van het Evangelie door te geven. De bedoeling daarentegen van de enige bevoorrechte kerk in de dagen van de republiek, drukte Festius Hcmmius in zijn verklaring van de Heidelbergse Catechismus, aldus uit: „de scholen zijn de planthoven der gemeente, in welke van der jeugd aan de jonge luiden niet alleen in lezen en schrijven of enige andere eerlijke konsten, maar voornamelijk in de kennisse en de vreze Gods onderwezen en opgetrokken moeten worden".

Het gescheiden optrekken van kerk en staat, voor wat de opvoeding der jeugd betreft, blijkt hieruit wel heel duidelijk. Nu moet het uiteengaan der wegen ook weer niet zó opgevat worden, alsof het onderwijspatroon met de wet van 1806 als met één slag veranderde. Er werd nog een ruime plaats voor de godsdienst gelaten. De grote vraag is wel: welke godsdienst? Voortgaan op de weg der „Dordtse vaderen? " (zoals vóór 1795). De geaardheid komt al gauw openbaar. Op last van de koning wordt, in 1815 een „algemene boekenlijst ten dienste der lagere scholen" vastgesteld, waarop nog wel heel wat zedekundige en godsdienstige werken voorkomen, , maar niet: de Bijbel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen