HOE EN WANNEER? (16)

Dat de man, die tot hiertoe de moed had opgebracht dit alles te ondernemen, wel met een bijzondere bewogenheid voor het ontkerstende kind bezield moet zijn geweest, blijkt wel uit zijn volhardend optreden. Er was toch voldoende oorzaak om er maar een punt achter te zetten. Hoogstens zou hij nog een keer op dezelfde wijze kunnen proberen. Maar de heer B. J. Gerretson — zijn naam zij met ere genoemd — zat niet bij de pakken neer. Hij trok er zelf op uit. En zo zien we hem die bewuste zondagmiddag de straat op gaan. Op een zeker moment ziet hij een groep spelende kwajongens. Zo'n twintig ongeveer. Dat is zijn kans. Hij voegt zich bij het gezelschap en weet, na enig pra-ten. een dertiental te bewegen met hem naar het huis van de schoenlapper te gaan. De rest kon hij er niet toe krijgen. Toen hij het. dertiental in zijn gehuurde kamer had bekroop hem het bevredigende gevoel zijn doel voor deze dag bereikt te hebben. Hij had ze immers onder het net. Wie echter zou menen, dat het er allemaal zo vredig naar toe ging, vergist zich. Nooit zal ik vergeten, zo schrijft hij, wat ik daar gedurende twintig minuten moest zien en horen. Het was een compleet oproer. Hij was dan ook uiterst dankbaar dat hij deze , .zondagsschoolbij eenkomst" ongedeerd ten einde kon brengen. Maar wat volharding al niet vermag! Niet. het minst dienstbaar als voorbeeld ter navolging: in een jaar tijd werden niet minder dan veertien zondagsscholen opgericht! Het was wel klein en rumoerig begonnen, maar de eerste stenen van het fundament van het zondagsschoolgebouw waren gelegd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen