MOE EM WANNEER? (13)

Zijn gezondheidstoestand was in 1837 van dien aard, dat hij weer naar Nederland terug kon gaan en in september van dat jaar vestigde hij zich in Den-Haag. Vrijwel terstond begon hij met het leggen van de grondslag voor het zondagsschoolwerk. 't Begon weer uiterst simpel. Op een van zijn wandelingen knoopte hij een gesprek aan met een loopjongen. Zoals dat gaat: eerst het „praatje van de dag". Daarna legde hij het aan op een voorzichtig onderzoek naar de geestelijke instelling. Tot zijn niet geringe verbazing ontdekte hij, dat cle jongen, bij het noemen van de naam Jezus, nog nooit daarvan gehoord had. Hij nodigde hem uit om 's zondags na kerktijd bij hem aan huis te komen, opdat hij mede kon luisteren naar de vertellingen uit de Bijbel, waarmede Ds. Capadose gewoon was zijn eigen kinderen te onderwijzen. De jongen gat' aan de uitnodiging gehoor. Niet weinig verwonderd was de leraar dat de jongen ook een vriendje bij zich had. Na afloop van deze „eerste zondagsschool in Nederland" vraagt het vriendje of de volgende zondag ook zijn broertjes en zusjes mee mogen komen. Ds. Capadose stemde daarmede in.

De kinderen hadden er blijkbaar zoveel genoegen in, dat ze het ook gingen kenbaar maken aan anderen en zo gebeurde het, zo schreef hij aan zijn vriend da Costa, dat na verloop van neg geen anderhalve maand 12 kinderen iedere zondag bij hem aan huis kwamen om te luisteren naar wat hij vertelde uit en over Gods Woord. Nu was er in die tijd een blad, „Nederlandse Stemmen" genaamd, waarin Ds. Capadose plannen ontwikkelde en voorstellen deed om te komen tot officiële oprichting van zondagsscholen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen