Vergeving

Terwijl ze in de regen naar huis rijdt, pijnigt ze nog steeds haar hoofd met het bedenken van Bijbelteksten. Maar de enige die haar te binnen willen schieten, zijn de drie teksten die haar cliënt steeds had herhaald. “Oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld wordt. Vergeef de schulden van je naaste. Wie is het die veroordeelt, want Christus is het Die rechtvaardig maakt.”

Drukdoenerig was hij binnengekomen. Het was het derde gesprek dat ze als reclasseringswerker met hem zou voeren. “En”, vertelde hij zodra hij zat, ‘het was ook gelijk het laatste.” Want hij was christen geworden! En al zijn zonden waren vergeven. Dus de aardse rechter had niets meer te vertellen. Zij was ook christen, toch? Kwam dat even goed uit! Zij wist dus dat hij gelijk had.

Oké, toen ze daarop aandrong, wilde hij best beloven de brief aan de slachtoffers te schrijven. Ze moest alleen wel bedenken dat die familie hem moest vergeven. “Wil je die mensen een brief gaan sturen, waarin je hen vertelt dat ze verplicht zijn om jou te vergeven? Zonder dat je hen vergeving vraagt?” Had ze verbijsterd gevraagd. “Precies”, had hij geknikt. Blij dat ze hem zo goed begreep.

Remmend voor wéér een rood verkeerslicht, verwijt ze het zich opnieuw. Waarom had ze toch zo met haar mond vol tanden gezeten? Onprofessioneel als reclasseringswerker en tekortschietend als christen. Ze wist zeker dat zijn redenering niet klopte en dat hij onrechtvaardig was, door zijn slachtoffers zo te behandelen. Maar waar in de Bijbel vond ze het bewijs van deze overtuiging?

Bijna verdedigend had ze gezegd: “Er staat toch nergens: beroof je naaste, mishandel hem gerust als hij daarbij in de weg loopt, want hij moet je toch vergeven?” Nou, dat dacht hij eigenlijk niet, al kende hij de Bijbel nog niet zo goed. “Maar”, zei hij, “deze teksten staan wel in de Bijbel, heeft de evangelist gezegd.” En terwijl hij een Bijbel uit zijn tas trok, ratelde hij opnieuw de teksten op. Drie gele post-its staken uit de Bijbel, daar, waar hij de betreffende teksten vinden kon.

Ze had gekeken maar die gele papiertjes, met daaromheen, nog zo heel veel meer Bijbel. Die haar cliënt niet gelezen had, maar zij wel. En toch bleef haar hoofd zo leeg...

Over een week is er een nieuwe afspraak. Met veel moeite had ze hem kunnen overtuigen om dan terug te komen. Een week om na te denken en te onderzoeken, hoe ze hem van repliek kan dienen.

Getoeter klinkt achter haar. Het licht staat op groen. Zuchtend trekt ze op.

Denk en onderzoek jij met haar mee?

Hij heeft u bekend gemaakt, o mens! wat goed is;

en wat eist de HEERE van u,

dan recht te doen,

en weldadigheid lief te hebben,

en ootmoedig te wandelen met uw God?

Micha 6:8

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen