Het is volbracht

Iedere dag werden in de tabernakel en later in de tempel de offers gebracht. Die offers waren niet zomaar gaven aan de Heere, Die offers lieten iets zien. Ze wezen de offeraar op de ernst van de zonde, De zonde is zo erg, dat degene die gezondigd heeft de dood verdiende, tenzij iemand anders die straf wilde overnemen. Daarom legden de Israëlieten ook hun handen op de kop van het offerdier, waarmee ze lieten zien dat ze hun zonden op het dier legden. Het dier zou in hun plaats sterven. Miljoenen dieren zijn in al die jaren geofferd, maar al die dieren konden de zonden niet echt wegnemen. Ze wezen heen naar het grote Offer dat éénmaal gebracht zou worden door de beloofde Zoon van God. Over de betekenis van de offers gaat het in deze Treffer. Toen dat grote Offer was gebracht, waren de offers in de tempel niet meer nodig. Daarom lezen we ook: "En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf de geest. En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeën, van boven tot beneden", (Mattheüs S.' 27: 50-51) Toen het voorhangsel doormidden was gescheurd, kon je zomaar kijken in het heilige der heiligen, de plaats waar de Heere in het bijzonder wilde wonen. 't Is alsof de Heere daarmee wilde zeggen: Mijn Zoon heeft betaald voor de zonde. Nu kun je, hoe zondig je ook bent, weer komen tot Mij. Zie op het Lam, dat de zonde der wereld wegneemt. Na Goede Vrijdag is het brengen van offers niet meer nodig. Het Offer is gebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen