De Waldenzen en evangelisatie

Petrus Waldus heeft een deel van zijn bezit verkocht. Het huis richt hij in als een vergaderzaal. Daar komen steeds meer mensen samen om het Woora van de Heere te horen. Ze houden dit Woord echter niet alleen voor zichzelf. Volgelingen van Petrus Waldus, Waldenzen, trekken twee aan twee de wereld in om Gods Woord te brengen. Ze zijn gekleed in ruwe kleding, hebben sandalen aan hun voeten en leven van aalmoezen. Arm als de apostelen roepen ze op tot boete en navolging van Christus. De roomse kerk vervolgt ae Waldenzen. Velen vluchten de Alpen in. Toch lukt het de roomse kerk niet om de Waldenzen te vernietigen. Ondanks bloedige vervolgingen blijven ze getuigen van hun Meester.

Een Waldens, die gevangen genomen is, getuigt voor zijn rechters: "Allen, groot en klein, mannen en vrouwen, onderrichten en leren zonder ophouden, dag en nacht... de arbeider werkt overdag en 's nachts leert of onCerwijst hij... bij ons onderwijzen de vrouwen evengoed als de mannen en wie een week lang leerling is, onderricht al een ander."

Het kerkelijk zegel van de Waldenzen is een brandende fakkel met daarom heen in het Latijn: Een licht schijnende in de duisternis (Matth, 5: 13-16). Het woord van de Heere Jezus klinkt in Matth. 5: "Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemel is, verheerlijken." In de geschiedenis van de Waldenzen zien we Ce betekenis van dit woord heel duidelijk. Niet alleen door hun prediking, maar ook door hun gedrag evangeliseren de Waldenzen. Zelfs hun vijanden moeten van hen getuigen:

zij leven netjes en gehoorzamen de wetten van het land.
zij dragen geen kostbare, maar ook geen bijzonder armoedige kleding,
zij werken hard als handwerkman of als boer,
zij verlangen er niet naar om rijk te worden, maar zijn tevreden met wat ze hebben,
zij drijven bewust geen handel, ze zijn bang dat het geld hen in zijn macht krijgt,
zij bezoeken geen herbergen,
zij werken altijd, studeren of onderwijzen, men hoort onder hen geen gevloek, bij de opvoeding van hun kinderen zijn ze serieus.

Om over na te denken

Over de plaats van de gelovige in de wereld wordt onder de Waldenzen verschillend gedacht. De Waldenzen in de omgeving van Lyon zien de prediking van het evangelie als de belangrijkste taak. Zij hebben geen beroep. De Waldenzen in Noord-Italië hebben wel een beroep, Voor hen is het uitoefenen van hun dagelijks werk ook een vorm van evangelisatie.

Vraagt de Heere van ons dat we allemaal evangelist worden? Of kun je ook door je dagelijks werk evangeliseren? Hoe?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen