Jij en het huisbezoek

Er kwamen 75 x 8 = 600 antwoorden van onze jeugd over huisbezoek! Negatieve, ontmoedigende, maar gelukkig ook veel positieve, bemoedigende en 'treffende' reacties. Ik zou er een hele "TREFFER" mee kunnen en ook wel willen vullen, maar helaas dat kan niet. Toch een enkele reactie: Ik vind huisbezoek belangrijk, je wordt er bij bepaald dat bekering toch werkelijk noodzakelijk is voor je. Dit vergeet je na de preek al snel. Het is goed als de kerkenraad op de hoogte blijft van het wel en wee van mensen (vooral ook geestelijk). Het geeft ook meer band met de gemeente in zijn geheel en het is goed voor het levend houden van het geestelijk leven. Je hoort ook eens hoe je ouders/broers/zussen erover denken. Wij praten hier anders niet echt over en zo kom je er toch achter hoe anderen in hetzelfde huis erover denken.

Wat zou nu jouw antwoord op de hierboven genoemde vragen zijn?

Huisbezoek is 'zielenbezoek'
Zielenonderzoek ten diepste, van de grote Ambtsdrager in de hemel, Die zo persoonlijk vraagt: "Is het nu wél met jou, met mij?" Onderzoek het eens of het Woord van God al echt kracht heeft gedaan in je ziel. Of het in het hart van zo'n doelmisser 'doel getroffen heeft'. Als de Heere door Woord en Geest in je hart werkt, dan word je ongelukkig in jezelf. Toch ben je dan een 'gelukkige ongelukkige'. Of, om met een woord van een catechisant te spreken: "Dan zal ik pas echt gelukkig kunnen worden".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen