Jongeren vertellen
Jongeren die het moeilijk hebben. Jongeren die hulp nodig hebben. Misschien wel jongeren bij jou in de kerk of op de club, op school of in de klas. Ze zijn er, jongeren die te maken hebben met bijvoorbeeld...
Een negatief zelfbeeld
Wim is een jongen van 15. Hij ligt erg met zichzelf overhoop, maar durft er met niemand over te praten. Ook met z'n vrienden niet. Hij is bang dat ze hem raar zullen vinden. Dan heeft hij helemaal niemand meer. Thuis ook al niet...
"Ik heb het idee dat niemand op mij zit te wachten. Ik heb het gevoel overal overbodig te zijn. Ik denk dat m'n ouders liever een andere zoon hadden gehad. Iemand die wel VWO kan en wel slim is. Iemand waar ze trots op kunnen zijn. Ik doe echt m'n best, maar het is nooit goed. Het kan altijd beter. Soms denk ik: ik wou dat ik er niet meer was. Ik denk en voel het zo, maar dat mag niet, dus daar voel ik me weer 4 schuldig over. Ik wou dat iemand me kon helpen...'
Wim krijgt op dit moment hulp van stichting De Vluchtheuvel, Eén keer per twee weken heeft hij een gesprek met de maatschappelijk werker, Samen proberen ze zijn negatieve zelfbeeld te veranderen en zijn depressies de baas te worden.
Mishandeling
Jan is een jongen van 14. Zijn ouders hebben veel problemen en de sfeer thuis is om te snijden...
"Bij ons thuis is het altijd ruzie. M'n vader heeft een ongeluk gehad op z'n werk. Hij mist nu een hand en is afgekeurd voor z'n werk. Sinds hij hele dagen thuis is gaat het eigenlijk mis. Hij is boos en ontevreden. Niemand kan iets goed doen. Hij drinkt af en toe behoorlijk en soms slaat hij m'n moeder. Soms ook mij en m'n zusjes. Of soms... het gebeurt eigenlijk steeds vaker. We zijn allemaal bang van hem. Straks gaat het echt een keer goed fout. Ik vraag me af wat ik er aan moet doen, maar ik weet het echt niet. Ik pieker me suf. M'n moeder is altijd verdrietig en huilt bijna de hele dag. Het gaat echt niet langer zo..."
Het gezin van Jan wordt geholpen door de Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn. Jan en zijn zusjes verblijven tijdelijk in een pleeggezin.
Eetstoornissen
Petra is een meisje van 15. Ze vindt dat ze er lelijk uitziet en dat beheerst haar hele leven,..
"Als ik om me heen kijk naar andere meiden schaam ik me voor mezelf. Ik vind mezelf dik en lelijk. Daardoor vind ik het moeilijk om contacten te leggen en een praatje te beginnen. Ik doe er alles aan om af te vallen Soms eet ik hele dagen bijna niks en soms heb ik enorme vreetbuien. M'n ouders denken dat het bij de puberteit hoort, maar beginnen zich de laatste tijd wel zorgen te maken. Ik zeg steeds dat er niks aan de hand is, maar het gaat echt niet goed met me. Ik verhonger mezelf gewoon. Aan de andere kant van de wereld komen dagelijks kinderen om van de honger. Ik heb eten en eet het niet. Ik schaam me, ik deug nergens voor. Wie wil mij nog? Wat moet ik doen?"
Petra heeft iedere week een gesprek met een psychiater van Eieos. Hij helpt Petra om zichzelf te leren accepteren en een manier te vinden waardoor ze weer gewoon gaat eten.
Slechte thuissituatie
Frank is een jongen van 14. Hij heeft het thuis niet gemakkelijk.
"Bij ons thuis is het verschrikkelijk schoon. Zo schoon dat je haast op je sokken het huis nog niet in durft. Als ik per ongeluk m'n schoenen aanhoud wordt m'n moeder ontzettend boos. Ze is bang voor viezigheid. Smetvrees heet dat. Ze gaat dan steevast het hele huis weer stofzuigen en dweilen. Op die manier bezorg ik haar een hoop werk. Dit gebeurt heel vaak. Ik probeer steeds om het niet te vergeten, maar dat lukt niet altijd. M'n broertjes vergeten het heel vaak. Aan eten komen we lang niet altijd toe omdat ma het huis schoon moet maken. Zo gaat dat al een paar jaar. Vier jaar geleden is m'n vader verongelukt. Sindsdien is het eigenlijk misgegaan met ma. We durven nergens meer aan te komen, laat staan iemand mee naar huis te nemen, bang om iets vies te maken. Het wordt niet beter, het lijkt wel of het steeds erger wordt. Het gaat echt niet langer zo..."
Het gezin van Frank wordt geholpen door de Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn. Frank en z'n broertjes verblijven tijdelijk in een pleeggezin.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 februari 2001
Treffer | 28 Pagina's