Augustinus vertelt van zijn bekering

"Ik onderzocht de verborgen diepten van mijn ziel en haalde de armzalige geheimen naar boven. Terwijl ik ze met mijn hart overzag, brak een hevige storm in mij los die een stortvloed van tranen veroorzaakte. Ik liep van Alypius weg..., ging languit onder een vijgeboom liggen en bleef huilen, ik klaagde: "Hoe lang nog? Hoe lang nog? Waarom niet nu? Waarom komt er nu niet een eind aan mijn vreselijke zonden? Telkens stelde ik mezelf die vraag, huilend om het bittere verdriet in mijn hart.

Opeens hoorde ik in een naburig huis de stem van een jongen of meisje, dat weet ik niet precies. Zingend herhaalde die stem steeds maar weer: "Neem en lees! Neem en lees!". Ik keek op en vroeg me af, of er een spelletje bestond waarbij kinderen deze woorden pleegden te zingen, maar ik kon me niet herinneren ze ooit gehoord te hebben. Ik onderdrukte mijn tranenvloed en stond op. Dit kon alleen maar Gods opdracht zijn om de Schrift te openen en de eerste de beste passage waarop mijn oog viel te lezen. Ik kende immers de geschiedenis van Antonius, hoe hij als bij toeval een kerk was binnengegaan, juist toen daar het evangelie gelezen werd, en hoe hij wat hij toen hoorde als een persoonlijke opdracht had opgevat. Er werd juist gelezen: "Ga heen, verkoop al wat ge hebt, geeft het de armen en ge zult een schat hebben in de hemel. Kom dan terug en volg Mij'. Door deze boodschap van God had hij zich terstond bekeerd.

Ik haastte mij dus naar de plaats waar Alypius zat. Daar had ik het boek met de brieven van Paulus laten liggen, toen ik was weggegaan. Ik greep het, liet het openvallen en las stilzwijgend de eerste passage waarop mijn ogen vielen: "Niet in brasserijen en dronkenschappen, niet in slaapkamers en ontuchtigheden, niet in twist en nijdigheid. Maar doet aan den Heere Jezus Christus, en verzorgt het vlees niet tot begeerlijkheden". Verder wilde ik niet meer lezen. Het hoefde ook niet meer. Onmiddellijk aan het einde van deze zin was het alsof het licht van het geloof mijn hart binnenstroomde. Alle duisternis van de twijfel verdween". 

Uit: Handboek van de geschiedenis van het Christendom

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen