Paasprogramma Niet zien en toch geloven

Samen zingen: psalm 21: 4 en 5

Hij heeft, o God, van U begeerd
Het onvergank'lijk leven;
Gij hebt het hem gegeven.
Zo zijn de dagen hem vermeerd;
Zo leeft de Vorst altoos;
Zo leeft hij eindeloos.

Hoe groot en schitt’rend is Zijn eer,
Door ’t heil aan Hem bewezen!
Hoe is Zijn roem gerezen,
O alvermogend’ Opperheer!
Wat glans, wat majesteit
Hebt Gij dien Vorst bereid!

Lezen: Mattheüs 28: 1-9

Gebed

Samen zingen: Psalm 111: 2 en 5

Des HEEREN werken zijn zeer groot;
Wie ooit daarin zijn lust genoot,
Doorzoekt die ijv'rig en bestendig;
ZIjn doen in enkel majesteit,
Aanbiddelijke heerlijkheid,
En Zijn gerechtigheid onendig.

’t Is trouw, al wat Hij ooit beval;
Het staat op recht en waarheid pal,
Als op onwrikb’re steunpilaren;
Hij is het Die verlossing zond
Aan al Zijn volk; Hij zal ’t verbond
Met hen in eeuwigheid bewaren.

Spreekstem Joh. 14: 1- 6
Uw hart worde niet ontroerd; gijlieden gelooft in God, gelooft ook in Mij.
In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; anderszins zo zou Ik het u gezegd hebben;
Ik ga heen om u plaats te bereiden.
En zo wanneer Ik heen zal gegaan zijn en u plaats zal bereid hebben, zo kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat gij ook zijn moogt waar Ik ben.
En waar Ik heenga, weet gij, en den weg weet gij.
Thomas zeide tot Hem: Heere, wij weten niet waar Gij heengaat, en hoe kunnen wij den weg weten?
Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven.

Spreekstem:
Dat had de Heere Jezus voor Zijn heengaan, gezegd tegen Zijn discipelen. Maar zij
begrepen het niet… En zij geloofden ook niet wat Hij allemaal tegen hen gezegd had.
En wat had Hij veel gezegd!

Spreekstem:
Hij had verteld over Zijn lijden en sterven:
Van toen aan begon Jezus Zijn discipelen te vertonen dat Hij moest heengaan naar
Jeruzalem, en veel lijden van de ouderlingen en overpriesters en schriftgeleerden, en gedood
worden.

Samen zingen: Psalm 22:1 en 2

Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij mij,
En redt mij niet, terwijl Ik zwoeg en strij',
En brullend klaag in d'angsten die ik lij',
Dus fel geslagen?
't Zij ik, mijn God, bij dag moog' bitter klagen,
Gij antwoordt niet; 't Zij ik des nachts moog' kermen.
Ik heb geen rust, ook vind ik geen ontfermen

‘k Erken nochtans, Gij, Gij zijt heilig, Heer’,
En hebt Uw huis, den zetel Uwer eer,
Bij Isrel, waar Uw lof klinkt keer op keer,
In gunst doen bouwen.
Op U stond vast der vaderen betrouwen;
Gij zaagt hen aan;
Gij hebt, wanneer z’ in noden
Tot U om hulp, vertrouwend, zijn gevloden,
Hen bijgestaan.

Spreekstem:
Maar de Heere had ook verteld
over Zijn opstanding. Want Hij
had erbij gezegd:
en ten derde dage opgewekt
worden.

Spreekstem:
En vlak voor Zijn sterven had Hij beloofd:
Maar nadat Ik zal opgestaan zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea.

Spreekstem:
En het was allemaal precies gegaan, zoals de Heere het hen had voorzegd:
De Heere Jezus was gestorven aan het kruis.
Hij was begraven.
En op de derde dag was Hij ook weer opgestaan uit de doden.
En de discipelen?

Spreekstem:
Ze hadden Hem, zo dachten ze, geborgen,
Voorgoed in ’t graf. Ze waren weggegaan.
Hun hart was diep verslagen; en vol zorgen
Bespraken ze: ‘Hoe moet het verder gaan?’

En tóch… tóch hadden ze het kunnen weten.
De Heere sprak van Zijn opstaan uit de dood.
Hoe konden ze Zijn Woord zo snel vergeten,
Of was dit wonder hen toch echt te groot?

Hun denken was door hun verdriet verduisterd,
Ze waren van hun mooie toekomstbeeld beroofd.
Och, hadden ze aandachtiger geluisterd,
Och, hadden ze maar in Zijn Woord geloofd.

Zijn wij niet als die jong’ren en die vrouwen?
Ons oor hoort, maar ons hart is haast stokdoof.
Maar… God geeft op ons bidden vast vertrouwen
In Hem, en schenkt ons ’n waar en kinderlijk
geloof…

Samen zingen: Psalm 77:2

'k Schatte mij geheel verloren;
'k Mocht van geen vertroosting horen,
Als mijn ziel aan God gedacht,
Loosd' ik niet dan klacht op klacht;
Peinsd' ik aan mijn vrucht'loos kermen,
Vrucht'loos roepen om ontfermen,
Dacht ik, hoe God anders helpt,
Mijne ziel werd overstelpt.

Spreekstem:
De discipelen denken dat nu alles voor altijd voorbij
is. Dat ze zich in de Heere vergist hebben.
Ze zijn verdrietig.

Spreekstem:
Maar de discipelen zijn niet alleen
verdrietig, ze zijn ook ongelovig.
Zij geloofden het niet!

Spreekstem:
Ongeloof. Wat is dat erg!
Want weet je wat
‘ongelovig zijn’ betekent?
Dan geloof je niet wat de Héére zegt.

Spreekstem:
De elf discipelen zijn alleen.
Hun Meester is niet meer.
Naar Wie moeten zij nu heen?
Hij was, alleen, hun aller Heer’.

Ze hoopten vurig dat Hij het was
Die Israël verlossen kon.
Maar deze hoop is weggesmolten
Als verse sneeuw in winterzon.

Als zij weer denken aan die tijd
Dat Hij nog bij hen was,
Dan stijgt een stil geklag omhoog
Op deze derde dag.

Samen zingen: Psalm 77:5

"Zou de HEER Zijn gunstgenoten,"
Dacht ik, "dan altoos verstoten?
Niet goedgunstig zijn voortaan?
Nimmer ons meer gadeslaan?
Zouden Zijn beloftenissen
Verder haar vervulling missen,
Vruchtloos worden afgewacht
Van geslachte tot geslacht?"

Spreekstem: Markus 16: 9 – 11
En als Jezus opgestaan was des morgens vroeg op den eersten dag der week, verscheen
Hij eerst aan Maria Magdalena, uit welke Hij zeven duivelen uitgeworpen had.
Deze heengaande boodschapte het dengenen die met Hem geweest waren, welke
treurden en weenden.
En als dezen hoorden dat Hij leefde en van haar gezien was, geloofden zij het niet.

Spreekstem:
Daar loopt Maria Magdaleen!
Zij mocht de Heere ’t eerst aanbidden.
Zij, hoog bevoorrecht, gaat nu heen
Naar der discip’len midden.
Zij zegt het hen nu allen aan:
De Heer’ is waarlijk opgestaan.

Samen zingen: In het vroege morgenlicht

In het vroege morgenlicht
komt Gods boodschap tot de Zijnen.
Eng'lenmond brengt het bericht
dat de droefheid doet verdwijnen.
Wat beloofd werd, is voldaan!
Onze Heer' is opgestaan!

Uitverkoren kerk van God,
wil voor satans macht niet beven.
Veilig, zeker blijft uw lot,
Christus heeft de dood verdreven.
Ook uw morgenstond breekt aan,
Sions Vorst is opgestaan!

Spreekstem: Markus 16: 12 - 13
En na dezen is Hij geopenbaard in een
andere gedaante aan twee van hen, daar
zij wandelden en in het veld gingen.
Dezen ook heengaande, boodschapten
het den anderen, maar zij geloofden ook
die niet.

Spreekstem:
Twee jongeren, heel bedroefd,
En vol van overleg,
Begeven zich alleen
naar Emmaüs op de weg.

Maar daar op weg naar Emmaüs
o, diep bedroefde wandelaren,
Daar komt de Meester Zelf
en gaat voor hen de Schrift verklaren.

Een grote blijdschap grijpt hen aan;
De Heere is waarlijk opgestaan.

Spreekstem: Luk. 24: 33, 35
En zij opstaande ter zelver ure, keerden weder naar Jeruzalem, en
vonden de elve tezamen vergaderd, en die met hen waren (…)
En zij vertelden, hetgeen op de weg geschied was, en hoe Hij hun
bekend was geworden in het breken des broods.

Spreekstem:
Terwijl zij Hem bewenen,
Omdat Hij van hen ging,
Is Hij aan hen verschenen
In Zijn verheerlijking.

Terwijl zij om Hem treuren,
Toont Hij hen hand en voet.
Hij komt door dichte deuren,
Hij spreekt Zijn vredegroet.

Bijbelse vertelling: Niet zien en toch geloven!

Samen zingen: Psalm 56:6

Gij hebt mijn ziel beveiligd voor den dood;
Gij richt mijn voet, dat hij zich nimmer stoot';
Gij zijt voor mij een schild in allen nood;
Gij hebt mijn smart verdreven;
Uw dierb're gunst is m' altoos bijgebleven;
'k Zal, voor Gods oog, naar Zijn bevelen leven;
Zo word' door mij Zijn naam altoos verheven;
Zo word' Zijn lof vergroot.

Spreekstem:
Zalig zijn zij die niet zullen gezien, en nochtans zullen
geloofd hebben.
Mag jij zó geloven? Vertrouw je de Heere op Zijn Woord?
Of… is er bij jou misschien ook zoveel ongeloof, net als bij
Thomas?

Doe dan zoals de vader van de maanzieke jongen.
Hij kon ook maar niet geloven. Maar weet je wat hij deed?
Hij ging ermee naar de Heere Jezus, en zei: Ik geloof, Heere,
kom mijn ongelovigheid te hulp.
En hij is niet beschaamd uitgekomen!

Spreekstem:
De Heere Jezus heeft alle vijanden verslagen.
Hij heeft de duivel overwonnen en zijn kop
vermorzeld. Heb jij Hem zo al nodig gekregen? Hij
kan je verlossen, ook van je ongeloof.
Bid dan tot Hem, of Hij je wil leren geloven. Of Hij
je wil leren vertrouwen op Hem alleen.

Dankgebed

Samen zingen:

Daar juicht een toon!
Daar juicht een toon, daar klinkt een stem.
Die galmt door gans Jeruzalem;
Een heerlijk morgenlicht breekt aan,
De Zoon van God is opgestaan.

Geen graf hield Davids Zoon omkneld,
Hij overwon, die sterke Held!
Hij steeg uit ’t graf door ’s Vaders kracht,
Want Hij is God, bekleed met macht.

Nu jaagt de dood geen angst meer aan,
Want alles, alles is voldaan,
Die in ’t geloof op Jezus ziet,
Die vreest voor dood en helle niet.

Want nu de Heer’ is opgestaan,
Nu vangt het nieuwe leven aan,
Een leven door Zijn dood bereid,
Een leven in Zijn heerlijkheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen