Vooraf

Een EigenWijs over beweging en sport. Dat is een spannende... Spannend voor ouders, kinderen, maar ook voor de Jeugdbond zelf. Er wordt zo verschillend over sport gedacht. Sport heeft een grote aantrekkingskracht op de meeste jongeren, niet in het minst door de grootse prestaties van (Nederlandse) sporthelden op topniveau. En dat is nu juist de zorg van ouders en ambtsdragers. Want topsport is veelal afgoderij, misbruik van Gods dag en Naam, absurde beloningen en prestatie ten koste van alles. Maar niet alle sport is topsport, en bewegen is sowieso echt noodzakelijk. Ik durf wel te stellen dat elke jongere – en oudere trouwens ook! – regelmatig beweging nodig heeft. Dat kan een stevige wandeling zijn, de dagelijkse kilometers naar school, een potje voetbal  op straat of het wekelijkse volleybaluurtje in een met elkaar gehuurde gymzaal.

Veel jongeren willen graag lid worden van een sportvereniging. Dat is begrijpelijk. Zo’n vereniging biedt je alles op het terrein van de sport die jij leuk vindt. Maar dat is niet alles. Een club is een gemeenschap. Onkerkelijke club- en teamgenoten bepalen veelal de sfeer. Vaak heerst er een wereldse sfeer rond trainingen en wedstrijden. Stress en irritatie worden geuit door middel van krachttermen en vloeken, na afloop is er bier. En het gaat toch vooral om het winnen, om de team- en clubprestaties. De situatie zal per vereniging verschillen. Het hangt mede af van het type sport en van de leden van de club. Maar de bezwaren tegen sportverenigingen zijn zeker niet ongegrond.

Ik denk dat iedereen wel het belang van voldoende beweging voor kinderen en jongeren zal inzien, maar waar de grens getrokken wordt, zal per gezin – en ook wel per gemeente – verschillend liggen. Dat maakt deze EigenWijs een spannende. Veel gezinnen zullen zich erg herkennen in de worsteling van de familie Zwambach uit Hardinxveld, terwijl er aan de andere kant JV’s zullen zijn die geen sportavond zullen organiseren. Welke grens ook getrokken wordt, belangrijker is waar ons hart naar uitgaat, wat onze levenshouding is. De apostel Paulus – die veel zal hebben gelopen tijdens zijn zendingsreizen – trekt in dit kader een mooie geestelijke les uit de sport: Weet gijlieden niet dat die in de loopbaan lopen, allen wel lopen, maar dat één de prijs ontvangt? Loopt alzo, dat gij dien moogt verkrijgen. En een iegelijk die om prijs strijdt, onthoudt zich in alles. Dezen dan doen wel dit, opdat zij een verderfelijke kroon zouden ontvangen, maar wij een onverderfelijke (1 Korinthe 9: 24, 25). 

Sport mag nooit doel op zich zijn, maar kan wel dienstbaar zijn aan ons leven hier op aarde, waarbij het uiteindelijk gaat om de genadeprijs, verdiend en toegepast door de Heere Jezus. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen