Wat zegt de BIJBEL over...

Wie des mensen bloed vergiet, zijn bloed zal door den mens vergoten worden. (Genesis 9: 6). Zie ook Exodus 21: 12. In het Oude Testament stond de doodstraf op doodslag, maar ook op:

* Godslastering (Leviticus 24: 16);

* Het verbreiden van ongeloof (Deuteronomium 13: 5);

* Overspel (Deuteronomium 22: 22);

* Sabbatsschennis (Exodus 35: 2).

Overheidstaak

Breuk voor breuk, oog voor oog, tand voor tand; gelijk als hij een gebrek een mens zal aangebracht hebben, zo zal ook hem aangebracht worden (Leviticus 24: 20, zie ook Exodus 21: 24 en verder). In het burgerlijke recht in oud Israël komt sterk de gedachte van vergelding naar voren. Het recht is geschonden. En dat moet worden hersteld.

In gevallen van doodslag nam de familie ook wel zelf het initiatief tot de doodstraf (bloedwraak). Onder meerdere oude volken kwam deze gewoonte voor. De Heere heeft dit niet duidelijk ingesteld. Wel heeft Hij er regels voor gegeven. Denk aan de instelling van de vrijsteden (Deuteronomium 19: 1-13). Calvijn meent dat de bloedwraak in de Bijbel niet werd goedgekeurd, maar slechts werd toegelaten. Na het koningschap van David lezen we er niet meer van. In elk geval is duidelijk dat de handhaving van het recht een taak was van de overheid, de oudsten van de stad (Deuteronomium 19: 12), de rechters van de stad (vers 17) en de ambtlieden (Deuteronomium 20: 5).

Alzo zult gij het boze uit het midden van u wegdoen; dat de overgeblevenen het horen en vrezen, en niet voortvaren meer te doen naar dit boze stuk in het midden van u (Deuteronomium 19: 19,20). In onze moderne cultuur krijgt de preventieve werking van straf veel aandacht. Het gaat er niet om dat de bevolking en speciaal de misdadiger iets van de straf leert. De indruk bestaat soms dat preventie en vergelding min of meer tegengesteld zijn aan elkaar. Dit is in de Bijbel juist niet het geval. Daar gaan vergelding en preventie samen op.

Het Nieuwe Testament

Gij hebt gehoord dat gezegd is: oog om oog en tand om tand. Maar Ik zeg u, dat gij den boze niet wederstaat; maar zo wie u op de rechterwang slaat, keer hem ook de andere toe (Mattheüs 5: 38,39 e.v.). Volgens sommige moderne uitleggers is met deze uitspraak van de Heere Jezus de vergeldingsgedachte en ook de grond voor de doodstraf vervallen. Toch is hiervan geen sprake. De hierboven aangehaalde teksten uit het Oude Testament staan alle in het teken van de wetgeving. De oudsten in Israël hadden daarop toe te zien. Zij kregen daarvoor als richtlijn mee: Oog voor oog, tand voor tand. We vinden deze gedachte terug in Romeinen 13: 1-7. Wel is de gedachte van de persoonlijke wraak het Nieuwe Testament vreemd. Wreekt uzelven niet, beminden! (Romeinen 12: 19). Dat bedoelt de Heere Jezus ook in de bergrede.

De doodstraf invoeren?

Enkele stellingen tot slot.

* In onze rechtstaat moet degene die de straf oplegt, handelen zonder 'aanzien des persoons'. Dit is een zeer waardevol gegeven. Het is daarom niet juist als de doodstraf ineens wordt ingevoerd en toegepast naar aanleiding van actuele gebeurtenissen.

* In de Bijbel staan redenen voor de doodstraf, maar de overheid zal niet alleen die maar ook andere Bijbelse principes moeten overnemen.

* In onze democratie mogen wij als burgers een mening hebben. Daarbij moeten we uitgaan van de Bijbel. Maar de overheid draagt het zwaard. Laten wij de overheid gehoorzamen. En bidden voor hen die recht moeten spreken, voor hen die tot misdaad vervielen en voor slachtoffers. Tenslotte Die meent te staan, zie toe dat hij niet valle (1 Korinthe 10: 12).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen