Hoofdstuk 3 De kinderdoop

Inleiding

De overgang van volwassendoop naar kinderdoop is al genoemd. Toch is het belangrijk om hier nog wat beter bij stil te staan. De volwassendoop en ook het overdopen zijn actueel. Waarom is de kinderdoop eigenlijk zo belangrijk?

Van besnijdenis naar doop

In de kinderdoop wordt de lijn met de besnijdenis doorgetrokken. Zoals het hele huis van Abraham besneden werd - inclusief de kinderen en de slaven - als teken van het verbond (Genesis 17: 9-14), zo wordt de hele gemeente gedoopt. Het verbond van de Heere met Abraham is niet veranderd, alleen verbreed: van één volk (Israël) naar alle plaatsen waar de Heere gediend wordt. In het verbond met de Heere wordt niemand uitgesloten, zelfs de allerkleinste kinderen niet. Het teken is veranderd van besnijdenis naar doop. Met de komst van Christus is er een einde gekomen aan het vloeien van bloed bij de sacramenten. Maar het teken heeft dezelfde betekenis. Een duidelijk voorbeeld hiervan is Cornelius. Hij was als heiden met de godsdienst van de joden verbonden. Wanneer hij tot geloof in de Heere Jezus komt, wordt hij niet besneden, maar gedoopt (Handelingen 10: 47-48).

Achter de volwassendoop gaat (vaak) een heel andere visie op de verhouding tussen het Oude en Nieuwe Testament schuil. In Christus is er een nieuw verbond en daarmee is het verbond met Abraham voorbij. Ze maken een onderscheid of zelfs een scheiding tussen de mensen voor en na Christus.

Kind en gezin

Bij baptisten behoren kinderen en jongeren officieel niet tot de gemeente. Vaak kennen ze iets als het ‘opdragen’ van kinderen, maar daarmee behoort het kind nog niet officieel tot de gemeente. Dat gebeurt pas bij de volwassendoop. In de Bijbel horen kinderen er helemaal bij, vanaf de geboorte. De Heere Jezus roept zelfs de allerkleinsten bij zich (Markus 10: 13-16 en Lukas 18: 15-17). Ieder die onder de invloedssfeer van het Woord van God leeft, behoort bij het verbond, waarvan de doop een teken is. Regelmatig lezen we in de Bijbel dat iemand ‘met zijn huis’, dat betekent ‘met zijn gezin en personeel’ gedoopt wordt. Hier wordt niet letterlijk gesproken over het dopen van kinderen, maar het is moeilijk aan te nemen dat de kinderen niet werden gedoopt. Dit blijkt ook uit het feit dat bij andere situaties – waar mensen alleen of in een grote groep gedoopt worden - gesproken wordt over het dopen, zonder ‘met zijn huis’ (bijv. Handelingen 2: 41 en 8: 36). Uit de vroege kerk zijn een aantal getuigenissen uit het begin van de derde eeuw dat kinderen gedoopt worden. Dat wordt op een manier verteld waaruit is af te leiden dat het de gangbare praktijk is.

In de kinderdoop wordt de eenheid tussen het Oude en Nieuwe Testament benadrukt. Het verbond tussen de Heere en Abraham gaat door. Het teken is wel veranderd, maar de zaak niet. Daarom wordt in het doopformulier ook gezegd: ‘om ons en ons zaad Zijn verbond te verzegelen’. Juist de kinderdoop wijst op de grote ruimte van Gods verbond en tegelijk op de grote verantwoordelijkheid. De doop is een appèl en een oproep om je te bekeren. De Heere is gewillig en getrouw. Bekeer je en leef.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen