Gedeelde pijn!
Vervelend zeg, je hebt het topje van je vinger verbrand. Dat doet pijn! Wonderlijk, hé? Er doet maar een heel klein stukje van je lichaam pijn en toch ben je er steeds mee bezig. Geloof jij dat alle christenen leden zijn van één lichaam? Denk je er ook steeds over na dat op andere plaatsen in de wereld christenen lijden om het geloof? Ben je daar steeds mee bezig, of voel jij (nog) niets van hun pijn?
We zochten contact met Stichting De Ondergrondse Kerk en vroegen hen wat jullie kunnen doen voor jongeren die net als jullie, christen zijn, maar niet leven in een vrij land.
Wat kan ik doen?
Bidden
In de Bijbel lezen we meerdere oproepen tot gebed. Toen Petrus in de gevangenis zat, kwam de gemeente bij elkaar om te bidden. Wat kun je bidden voor hen die vervolgd worden?
• Bid dat ze Gods troost zullen ervaren wanneer hun familieleden worden gedood, verwond of gevangengezet vanwege hun getuigenis (2 Korinthe 1:3-5).
• Bid dat zij mogelijkheden krijgen om het Evangelie te delen (Kolossenzen 4:3).
• Bid dat zij moed krijgen om Christus bekend te maken (Filippenzen 1:14).
• Bid dat zij hun vervolgers zullen liefhebben en vergeven (Mattheüs 5:44).
In Eritrea zat Helen twee jaar in de gevangenis omdat ze anderen vertelde over haar geloof in Christus en weigerde Hem te verloochenen. “Ik heb een boodschap voor christenen die in vrijheid leven: beschouw die vrijheid niet als vanzelfsprekend. Als ik in de gevangenis kon zingen, wat kunnen jullie dan wel niet met jullie vrijheid doen ter verheerlijking van God?”
Schrijven
Wereldwijd zitten christenen gevangen vanwege hun geloof. Soms zitten ze jarenlange gevangenisstraffen uit, onder moeilijke omstandigheden. Je kunt hen bemoedigen met een kaart.
Hoe doe je dit? Op de site van de SDOK vind je uitgebreide instructies:
www.sdok.nl/wat-kan-ik-doen/bemoedig/schrijftips
Leef je liever online mee met christenen in Noord- Korea? Dat kan ook!
www.opendoors.nl/schrijfacties/bemoedigingsactie-noord-korea
Mussie Ezaz uit Eritrea
Mussie Ezaz is een jeugdleider uit Eritrea. In september 2007 werd hij gearresteerd. Zijn eigen familie wist lange tijd niet waar Mussie was opgesloten. Ze waren bang dat hij vermoord was, of dat hij achtergelaten was in een cel ergens in de woestijn. Hij blijkt gevangen te zitten in een streng bewaakte gevangenis in de hoofdstad Asmara. Hij is nooit aangeklaagd of veroordeeld. Zijn familie weet niet of hij ooit nog vrij zal komen. Mussie is getrouwd en heeft drie kinderen.
Bemoedig jij hem met een kaartje?
Tip: Op de site van de SDOK vind je Eritrese zinnetjes die je op je kaart kan schrijven.
Adres:
Mussie Ezaz
Wenjel Mermera
Asmara, Eritrea
Verhaal
Kort geleden ontmoette Jeanine van Breugel in Indonesië Trinity, Alvaro en Anita. Drie jonge kinderen die weten wat het is om te lijden om Christus’ wil. Graag deelt ze hun verhaal.
“Tientallen operaties ondergaan en verre reizen afleggen voor de betere ziekenhuizen. En toch nog zeggen dat je later dokter wil worden. Dat zeggen de drie verwonde kinderen die de bomaanslag in een kerk in Oost-Kalimantan in Indonesië overleefden.
Twee jaar geleden schrok de christelijke gemeente tijdens de zondagse dienst. Er werd een bom naar de kerk gegooid. De bom trof het deel waar de kinderen aan het spelen waren. Trinity, Alvaro, Anita en hun families worden nog dagelijks met de gevolgen geconfronteerd. In Indonesië (nummer 30 op de ranglijst christenvervolging van OpenDoors) ervaren christenen het lijden om Christus’ wil heel duidelijk. De islam rukt op en inmiddels is zo’n zesentachtig procent van de bevolking moslim. De kerk die gebombardeerd werd, krijgt geen bouwvergunning voor een nieuw gebouw. Thuis kunnen ze God niet loven door te zingen. Ze zijn te kwetsbaar, al is de politie alert. De gezinnen dragen veel kosten voor de operaties van de kinderen, die naar het buitenland moeten om goed geholpen te kunnen worden. Alvaro miste een groot deel van zijn hoofdhuid. Hij zag zijn moeder maandenlang niet. Zijn vader heeft zijn baan moeten opzeggen om bij hem te blijven. Alvaro liep een achterstand op school op. Trinity heeft ernstige wonden in haar gezicht, op haar benen en armen en mist een vinger. De kinderen op school willen haar geen hand geven. Toch zei ze tegen haar verdrietige moeder: ‘Mama, huil niet. Jezus zal helpen, Jezus is bij mij’. De jonge kinderen dromen ervan om later zelf mensen te helpen in het ziekenhuis.
De families zijn niet bang om naar de kerk te gaan: ‘God is goed. Hij zal ons het beste geven. We zijn God dankbaar, het maakt ons geloof sterker’. Ze getuigen van Gods goedheid en Zijn trouwe zorg.
Alvaro zingt graag. Dit lied, dat hij met volle overtuiging zingt, bemoedigt hem en zijn ouders:
God belooft ons niet altijd een blauwe lucht.
Maar Hij belooft ons kracht om te geloven dat er wonderen kunnen gebeuren.
Dus we moeten geloven en het geloof behouden.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 juli 2019
Daniel | 32 Pagina's