Ware happiness

Hoe kan een land tegelijk zó tevreden en zó ontevreden zijn? Dat nodigt uit om op zoek te gaan naar een verklaring. Is het omdat de rijkdom die we samen hebben, toch oneerlijk is verdeeld? Maar dan zouden mensen die het minder hebben dat vragenlijstje van de VN toch minder positief invullen? Zou het geluk ons naar het hoofd stijgen, zodat we verveeld raken? Kan, maar dan zou je verwachten dat de mensen thuisblijven, in plaats van op te komen om een nieuwe partij te stemmen.
Is er dan misschien een dieperliggende, geestelijke verklaring voor dat rare mengsel van happiness en onvrede? Er is op geestelijk gebied immers heel wat aan de hand in het rijke Westen. Doelbewust keren velen zich af van de christelijke wortels van hun landen. In het VN-rapport valt op dat juist in vanouds christelijke landen de mensen zich gelukkig voelen. Maar in een groot deel van die landen zit het christendom sterk in de min. Is dát de reden voor onrust en onvrede?
Met deze dieperliggende, geestelijke verklaring kunnen we iets toevoegen aan de discussies over Thierry Baudet en zijn partij. Breng het maar in, bij jou op school en in de buurt. Maar… Pas wel op! Voor je het weet, wijst je vinger naar anderen zonder dat je doorhebt dat er tegelijk drie naar jezelf wijzen. Jij en ik, we hebben dan misschien wel netjes op een christelijke partij gestemd, maar hoe zit het met ónze dankbaarheid en innerlijke vrede? Wat hebben we het met elkaar goed in de kerk.
Weleens de rapporten van Open Doors of Stichting De Ondergrondse Kerk gelezen? Wat een vrijheid hebben we om samen te komen, het geloof te belijden en er openlijk van te getuigen. Wat een voorrechten bezitten we met reformatorische scholen, eigen media, bloeiend jeugdwerk, een kerkverband zonder financiële problemen, en ga zo maar door… De Bijbel in eigen taal, prediking op grond van Schrift en belijdenis… Wat wil je nog meer?
Maar… Wat zíjn we vaak ontevreden! Een ieder heeft zo zijn eigen mening. Dit te zwaar, dat weer licht. Die te links, die weer te rechts. Vooropgesteld: opbouwende kritiek mag er zijn. Maar valt het je ook niet op dat we in kerkelijke kring steeds vaker ‘stemmen-met-de-voeten’? Dan zijn we helemaal enthousiast van die-of-die, maar blijven we thuis als die andere komt. We hebben zelfs binnen ons smalle kerkverbandje zo onze sterke voor- en afkeuren. En natuurlijk onze opvatting over de koers van het schip.
Zijt állen elkander onderdanig, waarschuwt Petrus in zijn eerste brief. Dus… Links of rechts, zwaar of licht… Kom uit voor je mening, maar wees vooral ook geïnteresseerd in wat de ander daaraan toe te voegen heeft. En, vervolgt Petrus, zijt met de ootmoedigheid bekleed. Laten we ons kerkelijk leven eens bekijken door de bril van een vervolgde christen. En dan nog eens door de bril van wat wij van onszelf verdienen. Zou dát geen opmaat zijn voor ware en blijvende happiness?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen