Waarlijk vrij?!

Twee bazen;
Voor welke baas zou jij kiezen?

Je bent op zoek naar een baan en je ziet twee advertenties van twee bazen. De advertentie van de eerste baas ziet er fantastisch uit en springt meteen eruit. Deze baas lijkt heel aardig, maar je weet dat je daar niet eens geld krijgt voor je werk. Je weet ook dat hij zegt dat zijn werk heel fijn is, omdat je helemaal vrij bent om te doen en laten wat je wilt, maar ondertussen laat hij je zo hard werken dat je al je energie opbrandt. Deze baas staat erom bekend dat hij zijn werknemers als slaven behandelt. De tweede baas valt misschien juist minder op. Hij zegt ook dat zijn werk fijn is en hij is nog veel vriendelijker. Bovendien weet je dat deze baas ook doet wat hij belooft. Hij belooft dat hij voor je zal zorgen en dat hij je vrijheid geeft in je werk. Hij doet dat ook werkelijk. Nou dan is de keuze toch niet zo moeilijk meer? Dan kies je toch voor die tweede baas? Daar heb je toch de vrijheid en tegelijkertijd heb je het daar ook veel beter? Weet je wat nu het absurde is? Wij kiezen allemaal, jij en ik, voor de eerste baas met zijn praatjes en zijn mooie glimlach. Nee, niet in het gewone arbeidsleven. Maar in het geestelijke leven.

Slaaf
Weet je wie die eerste baas namelijk is? Dat is de duivel! We zijn allemaal werknemers van de duivel. Beter gezegd: we zijn slaven van de duivel. Hij palmt ons in met mooie praatjes en met aantrekkelijke ideeën. Hij roept ons toe dat we naar hem moeten luisteren en dat we ons leven aan hem moeten geven. En dat doen we maar al te graag! Want het lijkt toch heerlijk om een leven te leiden waarin je alles kunt doen en laten wat je wilt? Maar is het wel echt zo dat je hierin een werkelijk vrij leven hebt? Nee! Want je bent een slaaf geworden van de duivel en van de zonde. Steeds weer opnieuw doe je zoveel zonden, maar het ergste is nog dat we totaal niet door hebben dat we als een gevangen slaaf voor deze baas werken.

Vrijheid
En die tweede Baas dan? Dat is de Heere en Zijn dienst. Hij is nog veel vriendelijker dan de duivel en Hij zegt ook dat Zijn dienst goed is. Maar het verschil is vooral dat Hij doet wat Hij zegt. Hij belooft je vrijheid van de zonde, van de schuld en van de straf. En Hij geeft je die ook door Jezus Christus als je in Hem gelooft. Hij belooft je het eeuwige leven, terwijl die eerste baas je uiteindelijk in een eeuwige rampzaligheid stort. Bovendien zorgt de Heere ook goed voor je. Hij geeft je alles wat je nodig hebt en Hij behandelt je niet als een slaaf. Waarom kies je dan nog steeds voor die eerste baas?

Gevangen onder de wet;
wat betekent dat?

Dat komt omdat we gevangen zijn. We zijn niet alleen gevangen door de duivel, ons eigen hart en de zonde, maar Paulus zegt dat we ook gevangen zijn onder de wet. Hoe kan dat? Wat betekent dat? De wet is toch van God? Hoe kun je dan daardoor gevangen zijn? We moeten ons inderdaad houden aan de Tien Geboden, want dat is de opdracht van God. En zolang we nog de duivel dienen, dan hebben we ook niet zoveel aandacht voor de wet van God. Je probeert misschien hooguit nog netjes te leven, omdat het dan lijkt alsof je toch de Heere wilt dienen. Maar als je er nu achter komt dat je God mist en dat je met Hem verzoend moet worden? Dan ga je proberen om in een rechte verhouding met God te komen. Dan ga je proberen om de wet te houden. Maar dat kun je niet! Beter gezegd: dat wil je niet! Je wilt ten diepste die wet niet houden, maar toch ligt de eis van de wet daar nog wel steeds. God wil dat we rechtvaardig voor Hem zijn en dat we de hele wet houden. Daarom zijn we gebonden, gevangen, onder de wet, want we kunnen niet de ware geestelijke vrijheid ontvangen als we nog wanhopig proberen om zelf ons leven te beteren door de wet te houden.

Bevrijd!
Maar Paulus heeft ook geleerd wat het betekent om bevrijd te worden van de eis van de wet. Hij schrijft daarover in Romeinen 8: Want de wet des Geestes des levens in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet der zonde en des doods. Want hetgeen der wet onmogelijk was, dewijl zij door het vlees krachteloos was, heeft God, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees (vers 2 en 3). Paulus had geleerd dat hij in eigen kracht nooit de wet van God zou kunnen houden. Hij had gezien dat hij door de wet schuldig stond voor God en dat hij God haatte.

Maar toen mocht Paulus ook zien op de Heere Jezus die naar de aarde kwam om te sterven voor mensen die verkocht zijn onder de zonde. De Heere Jezus heeft Zichzelf gegeven aan het kruis om zo te betalen voor alle zonden. Daarom hoeven Gods kinderen ook niet meer zelf te betalen voor hun zonden. Ze hoeven niet meer de wet te houden als betaalmiddel voor hun zonden en om zo recht voor God te kunnen verschijnen. Gods kinderen krijgen ware geestelijke vrijheid: want Christus heeft hen Zelf verlost en heeft voor hen betaald en daarom hoeven ze zelf geen enkel steentje meer bij te dragen aan hun zaligheid! De Heere Jezus zei ook over Zichzelf dat Hij is gezonden om den gevangenen te prediken loslating (Luk. 4:19).

Mogen Gods kinderen dan doen wat ze willen?

Maar hoeven Gods kinderen zich dan niet meer te houden aan de wet? Geldt de eis van de wet niet meer voor hen? Mogen ze dan nu zomaar doen wat ze willen? Nee, want Paulus voegt er in datzelfde hoofdstuk ook een scherpe vermaning, een waarschuwing, aan toe: Want gij zijt tot vrijheid geroepen, broeders, alleenlijk gebruikt de vrijheid niet tot een oorzaak voor het vlees; maar dient elkander door de liefde (vers 13). Een christen is dan wel vrij van de schuld en de straf. En hij mag leven onder Gods genade, maar hij moet dan niet denken dat hij zomaar weer allemaal zonden mag doen. Ja, maar er is toch genoeg vergeving? Als je eenmaal verlost bent uit de klauwen van de zonde, dan wil je daar niet meer in blijven leven? In Romeinen 6 schrijft Paulus daar ook over: Wat zullen wij dan zeggen? Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade te meerder worde? Dat zij verre. Wij, die der zonde gestorven zijn, hoe zullen wij nog in dezelve leven? (vers 1 en 2).

Doet een kind van God nog zonden?

Gods kinderen zijn daarom vrij! Christus heeft hen vrijgekocht met Zijn eigen leven. Wat een heerlijk geschenk is dat. Denk je eens in: de dood te verdienen, maar toch het leven te krijgen! Straf te verdienen, maar toch vrijgesproken te worden! Een slaaf te zijn, maar als een kind van God te mogen leven! Wat is dan nu ware, geestelijke vrijheid? Is het nu echt beter om als gevangene en slaaf zonder God te leven? Of is het niet veel beter om als kind van God in vrijheid te mogen leven? Vrij van schuld en straf?! Indien dan de Zoon u zal vrijgemaakt hebben, zo zult gij waarlijk vrij zijn (Joh. 8: 36).

Zondige hart
Doet een kind van God dan nooit meer zonde? Helaas wel. Terwijl hij vrij is van de dwang van de zonde en de duivel, is er altijd nog wel zijn eigen, zondige hart dat hem steeds weer verleidt tot de zonde. Hier had Paulus ook veel last van. Hij wilde steeds het goede doen, maar toch deed hij weer het verkeerde, de zonde. Maar Paulus weet dat zijn zonden vergeven zijn en daarom kan hij het ook uitroepen: Ik dank God, door Jezus Christus, onzen Heere (Rom. 7:25). Kun jij dat meezeggen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen