Schakeltjes

Terwijl we daar liepen, vertelde deze jonge Albanese vrouw me haar verhaal. Ze vertelde hoe ze opgroeide in een gezin dat officieel behoorde tot de orthodoxe kerk. In de praktijk betekende dat echter nauwelijks iets voor hen. Via een zendingsorganisatie kreeg ze een kinderbijbel in handen. Dat boek drukte Brigena als een kostbaar geschenk aan haar hart. Ze besefte dat het iets bijzonders moest zijn, maar de inhoud van de Bijbel bleef duister voor haar. Toen ze als tiener ging logeren, ontmoette ze een Scandinavisch zendingsechtpaar. Ze werd uitgenodigd voor de maaltijd bij hen thuis en daar viel het Brigena op hoe anders zij waren. Waarom dronken ze geen alcohol? Waarom baden ze voor hun eten? De Heere bracht meer mensen op haar pad. Mensen die vragen bij haar opriepen; goede vragen. Haar klasgenoot was zo iemand. Zij schreef geen huiswerk over van andere leerlingen, wat een zeldzaamheid was in de groep. Haar eerlijkheid wekte de interesse van Brigena en zorgde ervoor dat ze haar klasgenoot bestookte met vragen. Zo kreeg deze op haar beurt de gelegenheid om te vertellen wat het betekent om christen te zijn. Het liet Brigena niet los. Ze wilde hier meer van weten en ging mee naar de kerk. Daar werd ze geraakt door het Woord.
Wat Brigena tijdens onze wandeling vertelde, gaf me moed. Soms bekruipt me de gedachte dat ik hét middel moet zijn om mijn naaste aan de voeten van de Heere te brengen. Maar dan vergeet ik iets. Jezus Zelf is Middelaar. Hij brengt verloren zondaren terug bij God. Híj zoekt mensen op door Zijn Heilige Geest. Híj trekt hen. Híj roept hen. Hoe groot is Zijn genade dan dat Hij daarbij zondige mensen inschakelt. Als instrumentjes, als middeltjes in Zijn hand. Zoals we hoorden van Brigena. De Heere gebruikte verschillende mensen op rij om haar aan het nadenken te zetten. Verschillende mensen die ieder afzonderlijk een kleine verbinding, een heel klein schakeltje mochten zijn in een lange ketting. Het was niet hun welbespraaktheid of kloppende evangelisatieboodschap die opviel. Wat indruk maakte was hun ‘anders-zijn’. Hun leven riep vragen op. Goede vragen welteverstaan. En ze waren ook bereid die te beantwoorden.
Is dat niet wat Petrus schreef aan de ‘vreemdelingen’ verstrooid in verschillende plaatsen? Maar heiligt God, den Heere, in uw harten; en zijt altijd bereid tot verantwoording aan een iegelijk, die u rekenschap afeist van de hoop, die in u is, met zachtmoedigheid en vreze. (1 Petr.3:15)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen