Het gezaghebbende Woord van God

Canon
De Bijbel zoals wij die nu hebben, is er niet altijd geweest. In de kerkgeschiedenis gaan de meeste theologen ervan uit dat de canon, de lijst met de door de kerk aanvaarde Bijbelboeken, in verschillende fasen tot stand gekomen is. Omstreeks 100 na Christus stelden Joodse rabbijnen in het plaatsje Jamnia hun canon vast. Deze geschriften werden vertaald in de talen van die tijd: Grieks en Latijn. Deze Griekse vertaling van Joodse geschriften wordt de Septuaginta genoemd en de Latijnse vertaling de Vulgata. De Septuaginta nam meer boeken op dan de Hebreeuwse Bijbel. Deze ‘extra’ boeken worden de ‘apocriefe’ boeken genoemd. De Joodse rabbijnen konden deze boeken niet goedkeuren, omdat zij ervan overtuigd waren dat deze boeken niet door God geïnspireerd zijn. Later heeft de Rooms-Katholieke Kerk deze apocriefe boeken ook opgenomen in hun canon.
Het Nieuwe Testament heeft ook meerdere fasen gekend. Een erkenning van de brieven van Paulus, een aanvaarding van de Evangeliën en later die van de katholieke brieven (algemene zendbrieven).
Er zijn in de kerkgeschiedenis veel aanvallen op Gods Woord geweest. Denk alleen al aan de naam Marcion, die in de tweede eeuw na Christus leefde en het hele Oude Testament schrapte.

Tijdens de Synode van Dordrecht in 1618-1619 werd besloten om terug te keren naar een nieuwe vertaling, die uitgaat van de oorspronkelijke taal waarin het Oude Testament en het Nieuwe Testament geschreven is. Men belijdt dat de canonieke boeken het absolute Woord van God is en de taal van de Heilige Geest ‘ademt’. Daarnaast wordt besloten dat de apocriefe boeken niet meer tussen het Oude en het Nieuwe Testament komen te staan, maar helemaal achterin in een ander lettertype. Wat moeten wij met de apocriefe boeken doen? Je mag de boeken lezen en gebruiken om de achtergrond van een bepaalde tijdsperiode te bestuderen. Ook is het goed om te weten dat er vanuit het Nieuwe Testament soms naar verwezen wordt. Als je maar wel goed onthoudt, dat deze boeken niet door de Heilige Geest geïnspireerd zijn. Lees maar eens het voorwoord dat men op de synode heeft toegevoegd.

Toepassing
Misschien denk je: interessant om deze geschiedenis te horen. Je weet nu meer van het ontstaan af, maar wat heeft het ons te zeggen?
Dit: Dat God Zijn Woord heeft gegeven en heeft bewaard, door de eeuwen heen. Lees maar eens wat er in artikel 5 staat. Het is dit Woord waarmee de Heere je zalig kan maken. Het is dit Woord, dat eerlijk is, dat je bij hart en hand nemen wil. Door dit Woord schiet Koning Jezus pijlen af in het hart van vijanden. Hij trekt ze door dit Woord tot Zich. Hij verbreekt mensen, Hij verlost en vertroost mensen door dit Woord. Al wisselen de eeuwen, al verandert alles. Luther zong ervan: “Gods Woord houdt stand in eeuwigheid, en zal geen duimbreed wijken!” En David wist, en zong ervan: “Uw woord kan mij, ofschoon ik alles mis', Door zijnen smaak, èn hart èn zinnen strelen!” De God van David leeft, Zijn Woord leeft. Zoek de Heere in dit Woord! Hij is daarin te vinden!

Samenvatting NGB #4-6

God laat zich in Zijn Woord zien. En, omdat het Zijn Woord is, is het een gezaghebbend woord. Vroeger, als er een boodschap van de koning gebracht werd, reisde een boodschapper van stad tot stad. Zijn boodschap was heel belangrijk, want het was in de naam van de koning. Daarom had de boodschap een koninklijk gezag. Gods Woord heeft van zichzelf gezag, omdat God de Auteur is. De artikelen 4 t/m 6 gaan over de indeling van Gods Woord en over het gezag van Gods Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen