De Goede Herder… en Sjoerd

Leven
Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week… Sjoerd was herder op de Veluwe met een kudde van honderdvijftig heideschapen. “Ik moest er altijd zijn. Ik kon niet zonder mijn schapen en mijn schapen niet zonder mij. Ik woonde hier in het bos, dus ik kon er ook altijd zijn.”
Voor Sjoerd was het geen moeten, hij mócht het ook doen. “In mijn leven heb ik altijd met God mogen wandelen, maar mijn moeilijke jeugd zorgde ervoor dat ik me niet veilig voelde en God niet vertrouwde. Door het werken met de kudde, mijn roeping, heb ik uiteindelijk een zekere rust gevonden. God voorzag en voorziet nog steeds! Daarin heeft Hij me zo verrast! Hij was eerst en ik kreeg onderwijs uit Zijn woord. Psalm 23 heeft me veel onderwijs gegeven De stem van God klinkt in Gods woord en dat zien we ook in de prachtige schepping, de natuur.”

Kennen
Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week… In Johannes 10 vinden we de zin: en Ik ken de Mijnen en word van de Mijnen gekend. De vergelijking gaat ook op tussen deze zin en de relatie van een herder met zijn schapen. Sjoerd vertelt: “Van vreemden moeten schapen niet veel hebben, van een ingehuurde herder in het begin ook niet. Vreemden maken de kudde onrustig. Het is niet veilig. De eigen herder hoeft alleen maar aan te komen lopen en de rust en vrede keert weer terug in de kudde. Dan begon ik tegen ze te praten. Schapen kennen hun herder aan zijn stem, zijn gestalte, zijn geur. Hij leidt, geneest en verzorgt hen, alles regelt hij en de herder is barmhartig. Barmhartig is een woord waarin grote aandacht, zorg en koestering ligt. Mijn kudde (her)kende mij en ik kende elk schaap. Als er één miste in de kudde, zag ik dat ook met één oogopslag.”

Eenheid
Een kudde vormt een eenheid. Maar is ook kwetsbaar. De herder waakt over de kudde. Maar de schapen zorgen ook voor elkaar. Wanneer er één ziek is, zijn de andere schapen stiller. De dieren voelen direct als er onraad om hen heen is. En als er een lammetje geboren wordt op het veld, gaan andere schapen eromheen staan. Zo is dat schaap uit de wind, de kou en het zicht. Ook als er een schaap dood gaat, zijn de anderen traag, lijken ze geen zin te hebben in de dag. Zo kan een herder veel zien aan het gedrag van de kudde. Het zijn gevoeliger dieren dan je zo zou denken.

Zorgen
Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week… is de herder actief met zijn schapen. Steeds weer hebben ze hem nodig. “Een schaap blijft niet in leven als de herder er niet is. Ik moest iedere dag zorgen dat er per schaap tien liter water beschikbaar was. Anders gaat een schaap dood! Het is van levensbelang. Op een keer, in een warme periode, moest ik ’s nachts het water aanvullen. Mijn trekker met daarachter de watertank, kwam echter vast te zitten in een kuil. Ik raakte toen in paniek. Het was nacht, er was verder niemand en mijn schapen hadden grote dorst. Ik voelde gewoon hun doodsnood. Gelukkig kon ik mijn voertuig weer los krijgen en bereikte ik op tijd mijn kudde. Zo heeft de Heere Jezus door Zijn komst op de aarde, op tijd, voor zondaren behoud en leven verworven, opdat zij in de genadetijd Hem zouden zoeken. Alle vormen van barmhartigheid uit het Oude Testament worden bedoeld als Jezus zegt: Ik ben gekomen opdat zij het leven hebben, en overvloed hebben.”

Geven
Vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week… moet de herder er zijn, ook al is er soms gevaar. Jezus zegt: De goede herder stelt zijn leven voor de schapen. Stellen hedendaagse herders hun leven ook in de waagschaal? Sjoerd haalt voorbeelden aan over extreme weersomstandigheden, onweer, hitte, vorst. “Je kunt niet afhaken. Je moet voor je schapen gaan. Als herder kun je niet vluchten voor gevaar. Maar of aardse herders hun leven voor de kudde over hebben? Vast niet allemaal. Echt, ik ben zelf geen voorbeeld van een goede herder. Bij Jezus was het anders: Hij ging de weg die Hij moest gaan. Uit gehoorzaamheid aan Zijn Vader en uit liefde voor de mensen. Het is Gods onvoorwaardelijke liefde dat Hij zorg draagt voor de gevallen mens. Hij keert Zich niet af van de verloren schapen in deze verdorven wereld.” Het was en is genade dat Hij naar zondaren wilde omzien. In vers 16 van Johannes 10 zegt de Goede Herder Zelf: Ik heb nog andere schapen, die van deze stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen. De Heere wíl ons bij Zijn kudde brengen! Dat is niet vanzelfsprekend, dat is genade voor Gods kinderen. En zij zullen Mijn stem horen, en het zal worden één kudde en één Herder. Hoor jij die stem, hoor je echt-wérkelijk Zijn stem?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen