En zegende hen…

Aan het begin van het jaar 2019 wensen we elkaar Gods zegen toe. Een wens voor ieder persoonlijk, maar ook voor degenen die betrokken zijn bij het kerkelijk jeugdwerk.

Daarna hief Aäron zijn handen op en zegende hen… Zo lezen we in het boek Leviticus. Wat heeft hij bij die zegen gezegd? Hoe heeft Aäron zijn handen omhoog gedaan? Ruim vijfendertig eeuwen geleden liet de Heere Zijn zegen op het volk van Israël leggen. Zegen betekent dat God het goede belooft en ook schenkt. Een zegen was heel belangrijk. Zelfs Ezau, die God niet vreesde, was verlegen om een zegen van zijn vader Izak (Gen. 27:38). Het tegenovergestelde van een zegen is een vloek. Vloeken is het straffende oordeel over iemand brengen. Hoe staat de hogepriester daar met zijn opgeheven handen?

Lezen we Leviticus 9 rustig door dan wordt dat ons wel duidelijk. Let vooral op de handen van de hogepriester. In vers 9 lezen we dat hij zijn vinger doopte in het bloed van een offerdier. In vers 12 lezen we dat hij het bloed van een offerdier sprengde rond het altaar. Met een zaaiende beweging moest hij het bloed rond het altaar laten druppen. In vers 18 lezen we dat hij het bloed van de os voor het dankoffer moest sprengen rondom op het altaar. Daarna lezen we dat hij zijn handen ophief om het volk te zegenen (vers 22). De handen dropen van het bloed en waren rood van kleur. Zo stond de hogepriester en zegende het volk. Dit bloed was dierenbloed. Het bloed had echter ook een boodschap. Eenmaal zou het bloed vloeien van de Zoon van God. En dit bloed, dat het zoenmiddel is voor de zonde, zou op Golgotha door Christus worden gestort. De rode handen van de hogepriester wezen heen naar het offer van Christus. En dat offer was nodig tot vergeving van de zonde.
In dit bloed, het levensoffer van Christus, vinden we een grond voor de zegen voor het volk. Wat een les, zo aan het begin van het nieuwe jaar! Wij hebben God door de zonde vertoornd. De zonde staat tussen God en de schuldige mens. De schuld van een mens moet niet vergeten of gekleineerd worden. We moeten niet zeggen dat de zonde niet zo erg is. Ach, wat komen we die dwaasheid toch enorm veel tegen. Een klein beetje liegen mag wel. Een klein beetje de hand lichten met verkeersregels kan wel. Een klein beetje minder aandacht voor de Heere en Zijn dienst is zo erg niet. Nee, dat zijn verkeerde redeneringen waar de duivel en het boze hart vermaak in hebben. God is echter een God van recht en alle zonden zijn voor Hem even erg. De Geest overtuigt in de praktijk van het leven. Zonden moeten worden geboet en daardoor weggenomen. Christus heeft met Zijn dood voor de zonde betaald. Door Zijn bloed is de zonde weggenomen. En daar waar dat bloed persoonlijk kracht doet, door de beoefening van het ware geloof, hebben we vergeving en rechtvaardiging voor God. Het geloof is een genade die de toevlucht neemt tot Christus en Zijn bloed. De bloedrode handen van de hogepriester leren ons dat dit de enige en volkomen grond is waarop God kan en wil zegenen. De Bijbel leert ons dat het geloof het enige instrument is om Christus te omhelzen en Hem toe te eigenen. Om het bloed van Christus’ wil. Er is geen andere grond en geen ander middel tot verzoening. Reeds eeuwen voor de kruisdood heeft de Heere dit aan Zijn volk onderwezen. Ook vandaag is dit de kern van het Evangelie van de gekruisigde Christus. De kerk is zalig in de doorboorde handen van Christus. Om Hem, door het geloof, alleen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen