Zoveel meer meerwaarde
Twintig mensen reisden in oktober ruim 10.000 kilometer naar het zuiden, naar Zuid- Afrika. De eerste Koersvakantie met die bestemming. Het werd een reis om nooit te vergeten. Niet alleen vanwege de indrukwekkende natuur van dit Afrikaanse land, maar vooral vanwege de bijzondere ervaringen en ontmoetingen die de deelnemers daar hadden.
Geert Arie Bijsterveld, Johan de Bruijn, Rosaline van Emous, Bertine van Mourik, Jan-Willem Kraaijeveld en Corine Provoost wilden op reis naar een land dat ver weg was. Een land waar ze veel over hadden gehoord, maar dat ze nog nooit gezien hadden. Ze waren nieuwsgierig naar de cultuur en vroegen zich af hoe de mensen daar hun armoede zouden ervaren. Ze zouden ook naar het project van Bijzondere Noden in Ladysmith gaan, om daar de opbrengst van de acties van de Koersvakanties te overhandigen.
Net als thuis
Het eerste weekend in Zuid-Afrika brengt de groep door bij mensen uit de Gereformeerde Gemeente te Randburg. De kerkdienst op zondag voelt heel vertrouwt. Geert Arie vertelt: “Je belandt in zo’n andere omgeving, maar je stapt de kerk binnen en het is net of je een willekeurige Nederlandse Gereformeerde Gemeente binnenstapt.” De orde van dienst is hetzelfde als in Nederland. Alleen het voorlezen van de wet en de schriftlezing zijn in het Zuid-Afrikaans. Het was leesdienst en de preek die gelezen werd, was een Nederlandse preek van dominee J. Karels over Jesaja 42:16. Wat wel anders en beter is, is volgens de groep het staan tijdens het zingen. Doordat je staat, zing je beter, maar zing je ook veel bewuster. Je bent dan veel meer bezig met de woorden die je zingt.
Blank en zwart
Wat wel écht anders is in dit land is de scheiding tussen blank en zwart. Deze scheiding gaat heel ver. De mensen hebben verschillend werk, een verschillende taal en hebben ook hun eigen kerk. Discriminatie is daar heel gewoon. Een blanke spreekt daar heel minderwaardig over een zwarte. Dat kennen wij helemaal niet, maar door de verhalen die je daar hoort, over wat er in het verleden is gebeurd, begrijp je het wel veel meer.
De groep overnacht onder andere bij leden van de Zulu gemeente in Ladysmith. Die mensen kunnen het bijna niet begrijpen dat een blanke in hun huis wil slapen, maar ze waarderen het wel heel erg. Ze geloven zelfs dat hun huis extra gezegend wordt, doordat er een blanke onder hun dak slaapt.
Dat slapen bij die gastgezinnen is wel wennen. Een aantal heeft geen elektriciteit en stromend water. Dan moet je je echt behelpen. Rosaline: “We kregen een emmer om ons bij te wassen. Op deze manier ervaar je wel echt hoe de mensen daar leven.” Jan-Willem vult aan: “Je denkt dat die mensen niet gelukkig zijn, omdat ze zo arm zijn. Maar ze zijn juist veel gelukkiger, doordat ze minder hebben. Ze stellen veel minder eisen aan het leven dan wij.”
Zulu
Als de club te gast is bij de Zulu gemeenschap, gaan ze daar ook naar de kerk. Corine: “Ik dacht dat zo’n gemeente heel evangelisch zou zijn, maar dat was het helemaal niet. Ze hebben daar andere gebruiken en tradities in de kerk die voortkomen uit hun geschiedenis, maar de boodschap was absoluut Bijbels.” Vanuit de Zulu-geschiedenis bestaat er ook nog steeds veel voorouderverering in Zuid-Afrika. Predikanten worstelen daar echt mee, omdat dit zo diepgeworteld in de cultuur zit.
Zaaien
Doordat men in Zuid-Afrika eigenlijk geen gewone gezinsrelaties kent, ontstaan er allerlei problemen. Als je opgroeit in een gezin waarin je vader verschillende kinderen heeft bij verschillende vrouwen, waarin ontrouw normaal is en waarin wisselende seksuele contacten aan de orde van de dag zijn, leren jongeren niet wat liefde is. Hierdoor hebben ze geen respect voor ouderen en zijn ze erg ik-gericht. De problemen die hieruit voortkomen zijn criminaliteit, drugs, werkloosheid en HIV.
In Ladysmith steunt Bijzondere Noden een project dat is opgezet om de jeugd weer persoonlijke vaardigheden te leren (zie kader). De deelnemers van de Koersreis krijgen van dominee Lourens Shoeman een rondleiding langs verschillende onderdelen van dit project en hij vertelt bevlogen over dit project en de cultuur. Op het kantoor van het project mag de groep een cheque overhandigen dat door de Koersvakanties is opgehaald. Bertine: “Dit is wel wat anders dan geld in de collectezak doen. Je ziet nu letterlijk waar je geld terechtkomt.”
Dit is een heel bijzonder moment. Iedereen die erbij wilde zijn, propte zich in het kantoortje of stond in de gang. Geert Arie: “We wilden het geld niet zomaar overhandigen. Daarom hebben we het kort gehad over Prediker 11 vers 6. Daar staat dat het zaad in de morgenstond, dus in de jeugd, gezaaid moet worden, maar ook onder ouderen in de avond. En dat we niet moeten letten op wat de vrucht is, maar puur onze taak voor ogen moeten houden en dat is zaaien, zaaien en nog eens zaaien. Zo probeerden we ook het Woord op een heel eenvoudige manier met ze te delen.” Jan-Willem geeft aan dat dit iets is waar de mensen daar erg mee worstelen. Ze proberen in hun voorlichtingen aan de jongeren ook het Evangelie mee te geven, maar ze zien er zo weinig vruchten van. Zodra de jongeren weer in hun eigen omgeving zijn, lijken ze alles weer te vergeten. Johan zegt dat hij van tevoren best tegen dit deel van de reis op zag. “Je valt daar als blanke Hollander ‘even’ binnen met een zak geld en je weet niet hoe de mensen er op zullen reageren.”
Groot gezin
Als je eenentwintig dagen op reis bent met mensen die je van te voren maar één of twee keer hebt gezien, dan verwacht je niet dat er hechte vriendschappen ontstaan. Doordat de groep veel onderweg is en veel in de auto zit, praten en zingen de deelnemers veel met elkaar. Corine: “Aan je telefoon heb je niks, dus je bent echt op elkaar aangewezen. We hebben echt een band met elkaar gekregen.” Geert Arie vult aan: “We zijn allemaal van ongeveer dezelfde leeftijd, maar komen wel uit verschillende gezinnen en plaatsen. Toch lopen we met dezelfde vragen met betrekking tot geloof of het dagelijks leven en daar hebben we samen veel over kunnen praten. We waren echt één groot gezin.”
Andere spinnen
In Zuid-Afrika maakt niet alleen de cultuur veel indruk. Ook de natuur zorgt voor onvergetelijke momenten. De natuur in dit land is zo anders en zo groot en wijds. Een spinnetje hier is al veel groter dan een spinnetje in Nederland. Mensen wijken hier voor dieren, in plaats van andersom. De reizigers komen onder andere hyena’s, walvissen en olifanten tegen. Je kan, als je dat gezien hebt, niet meer geloven dat de schepping niet waar is. Het maakt zoveel indruk. Jan-Willem besluit: “Als je op vakantie gaat met Koers, zie je heel mooie dingen. Je bent actief bezig, maar je bent ook bezinnend bezig met leeftijdsgenoten. Juist omdat je met leeftijdsgenoten bent, kan je praten over dingen die je moeilijk vindt en die je bezighouden. Je voelt je dan begrepen! Dat is de meerwaarde van zo’n vakantie.”
Bertine Vermeer van Bijzondere Noden vertelt over het project in Ladysmith:
“Door gezamenlijk een reis te organiseren konden Koers en Bijzondere Noden een reis met meerwaarde bieden. De opbrengst van deze reis is bestemd voor renovaties en uitbreidingen van het kamphuis in Ladysmith. Dit kamphuis wordt gebruikt voor jongerenkampen. Tijdens de kampen wordt er doorgepraat over normen en waarden, keuzes maken en wordt het Evangelie gedeeld. Deze inhoudelijke activiteiten gaan samen met ontspanning.
De andere helft van de opbrengst zal gebruikt worden om trainingen voor jongeren mogelijk te maken. De trainers gaan tien weken lang naar een school om lessen te geven. Elke week behandelen ze een ander thema en geven ze belangrijke levenslessen mee, die een groot effect kunnen hebben op hun toekomst. Na die tien weken wordt er een kamp georganiseerd, waarbij praktische thema’s gecombineerd worden met Bijbelstudies.
’Ik zag vrijwel geen kansen voor de toekomst,’ zegt de Zuid-Afrikaanse Nkanyiso, deelnemer van het project. ‘Totdat ik in contact kwam met christelijke veranderingstrainers, die mij levenslessen leerden over thema’s als drugs, hiv en aids, relaties en trouw. Dat raakte mij zo, dat ik nu zelf veranderingstrainer ben geworden om deze lessen weer door te geven.’”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 januari 2019
Daniel | 32 Pagina's