‘De deur gesloten ...’

Beeld
De Heere Jezus schetst het beeld van een poort en een deur. In gedachten neemt Hij ons mee naar de voorzijde van de deur. Als het laat werd, deden de Joden de deur stevig op slot. Want indringers en dieven komen vaak ‘s nachts. Zo zien we een groepje mensen die wensen binnen te komen. Waar binnen? Dat is niet helemaal bekend. Wellicht bij een bruiloft of mogelijk een andere bijeenkomst.
Ze menen gewoon binnen te kunnen komen, wanneer zij dat willen. En zo zien we ze staan, aan de voorkant van de deur. Ze voelen aan de klink: op slot! Omringt door de donkere nacht, waar moeten ze heen? Ze roepen: ‘Heere, Heere, doe ons open!’ Maar vanachter de deur klinkt de stem van de heer van het huis: ‘Ik ken u niet. Ik weet niet wie jullie zijn.’ Goed, dat willen ze nog wel uitleggen: ‘We hebben met u samen gegeten en altijd geluisterd naar uw woorden.’ Maar het antwoord blijft hetzelfde. ‘Ik ken u niet, ga weg van mij’.

Aanleiding
De aanleiding kun je vinden in vers 23. Iemand vraagt de Heere Jezus: ‘Zijn er ook weinigen die zalig worden?’ Dan gaat de Heere wijzen op het persoonlijke dat alleen telt. ‘Strijdt om in te gaan.’ (vers 24)

Punt van vergelijking
In deze gelijkenis gaat het over een deur. Blijkbaar is die deur van ongekend belang. Het gaat ook over de heer des huizes. Wie is Hij?

Wat betekent het?
Jij en ik leven in de ‘genadetijd’. Deze tijd hebben we van God gekregen en deze tijd is gegeven tot bekering. Door wedergeboorte en bekering kunnen wij met God verzoend worden. Wat een belangrijke tijd is het dan! Hoe benut jij die tijd?
Eens komt er een moment, dan zal de tijd ophouden. Het is alsof er een deur dichtgedaan zal worden.
Matthew Henry noemt deze deur: de dag der onderscheiding. Wat staat de deur al lang open! Hoe vaak worden wij genodigd om tot Christus te komen. God de Vader heeft Zijn Zoon alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Eenmaal zal Hij de deur dicht doen. De tijd stopt. Dan zal het voor eeuwig te laat zijn voor hen die meenden nooit door de Deur te hoeven komen. Wat een geklop zal er dan gehoord worden. Mensen die denken toch recht te hebben om binnengelaten te worden.
Matthew Henry onderscheidt daarin twee soorten mensen. Allereerst mensen die altijd maar gedaan hebben alsof ze Hem echt kenden. Misschien denk je: Hoe weet ik dan of het echt is bij mij? Of ik echt deel heb aan Hem? Dat geeft de Heilige Geest in het hart. Hij verzekert Gods kinderen dat zij geloven mogen deel te hebben aan Hem. Wat een strijd kan het geven. Maar de Heilige Geest kan het zo liefdevol verzekeren. Ken je dat?

Daarnaast mensen die trouw naar Zijn Woord hebben gehoord. Een nette kerkgang gehad hebben. Maar… als het daarbij blijft, zonder wedergeboorte en bekering, is het tekort…
Zij zullen roepen en kloppen om toegang te krijgen. Maar de Heere zal hen uitbannen. De deur staat nog open. De Heere des huizes zit nog aan de rechterhand van Zijn Vader. Buig je knieën. Zorg dat het voor jou niet te laat zal zijn. Strijdt om in te gaan. Binnen, achter het bloed is het veilig. Buiten eeuwig te laat. Aan welke kant sta jij?

"Vraag niet: “Hoevelen zullen zalig worden?” Maar, hetzij er velen zijn of weinigen: “Zal ik een hunner wezen?”
Matthew Henry

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen