Getuigen (hoe) moet ik dat doen?

Daar sta je dan met je mond vol tanden. Hoe moet je hier mee omgaan? Direct een preek afsteken of koffie halen en zwijgen. Wat vraag de Heere hierin van ons? Je bent student aan één van de hogescholen of universiteiten in ons land. Je studeert in een grote stad, een plaats van moderne wetenschap en kunst. Een smeltkroes van culturen. Studenten en professoren vanuit de hele wereld en van allerlei religie komen hier samen om hun kennis te vergroten. Tussen al die mensen sta jij, (doop)lid van een gereformeerde gemeente, of een andere reformatorische kerk Het lijkt of er geen plaats is voor het Evangelie. Toch voel je dat je niet mag zwijgen. Neem een voorbeeld aan Paulus.

Paulus als voorbeeld
Paulus wandelt door Athene. Een wereldstad. Een plaats vol wijsgeren en kunstenaars, waar wereldberoemde dichters wonen. Hij kijkt daar om zich heen. Natuurlijk, een vreemde stad, daar is van alles te zien. Maar Paulus kijkt niet met de ogen van een toerist. Hij kijkt met de ogen van een apostel van Christus. Zijn geest wordt in hem ontstoken. Wat betekent dat? In zijn hart is er bewogenheid met al die duizenden die maar opgaan in hun afgoden en dingen van die tijd, maar niet weten dat er een Zaligmaker in de wereld gekomen is om zondaren zalig te maken. Hoe is dat bij jou? Veroordeel je de ander om zijn wereldse leefstijl, of doorzie jij de leegheid van het bestaan buiten het kennen van de Heere? Gun je de ander het Evangelie?

Spreken over God
Paulus spreekt met de mensen die hij tegenkomt over de godsdienst. Het is voor hem niet genoeg om daar eens in de week in de synagoge over te spreken. Op de markt komen veel mensen bij elkaar om het laatste nieuws te horen. Daar spreekt Paulus ook.
Sommige mensen lopen hem minachtend voorbij en besteden geen aandacht aan Paulus’ woorden. De een zegt tegen de ander, ‘wat bedoelt die praatjesmaker toch allemaal?’, anderen zeggen ‘hij verkondigt ons vreemde goden’, omdat Paulus over Jezus en de opstanding sprak. Ze zien het als weer een andere god en daar willen ze eigenlijk best meer van weten. De filosofen uit die dagen achten het de moeite waard om er aandacht aan te besteden. Zo kan het ook bij jou zijn. Je kunt en wilt niet zwijgen over wat je gelooft. Het is niet genoeg om alleen op zondag hierover te spreken. Je medestudenten zijn soms best geïnteresseerd. Ze willen alles weten over wat je gelooft en wat je wel en niet mag doen vanwege je overtuiging. Ze vinden het bijzonder!

Aansluiten bij de omgeving
Op de Areópagus mag Paulus uitleggen wat hij nu precies gelooft. Hij sluit aan bij wat hij gezien heeft toen hij door de stad wandelde: “Ik heb jullie stad goed bekeken. Ik heb naar jullie heiligdommen en tempels gekeken. Toen viel mijn oog op een altaar voor ‘de onbekende God’.” Waarom stond dat altaar daar? Waren ze bang een god te vergeten? Paulus maakt er dankbaar gebruik van: “Over deze God, Die u dient zonder Hem te kennen, wil ik u vertellen. Het is geen nieuwe God. Het is de God die bestaat van eeuwigheid.” Paulus begint met de schepping. God geeft de mens het leven en de adem. Zonder Hem kunnen wij niets doen. We hoeven geen tempel binnen te gaan of voor een altaar neer te knielen om Hem te vinden. We mogen tot Hem bidden, altijd en overal en Hij is niet ver van ons, of we nu in een drukke stad lopen of op een eenzame plaats zijn, in de woestijn reizen of op de zee varen. Paulus haalt zelfs één van de dichters uit die tijd aan die over de opperste God zei: “Wij zijn van Zijn geslacht”. Als wij van Gods geslacht zijn, moeten wij toch niet denken dat God als goud, zilver of steen is. Zo zien we dat Paulus zijn kennis van hun wereld gebruikt om hen over God te vertellen. Sluit aan bij het leven van je medestudenten. Als zij vertellen over hun weekend vertel dan ook eens iets over de preek die jij zondags hebt gehoord. De geboorte van een kindje, het bestuderen van biologische processen, maar ook een sterfgeval kunnen aanleiding zijn voor een gesprek. De Heere is geen God voor een enkeling, Hij is God over iedereen. Hij heeft ons geschapen, Hij helpt ons. Vertel dat gerust als dat ook je persoonlijke ervaring is. De Heere is geen God van ver weg maar juist van dichtbij!

Eerlijk
Paulus eindigt met een dringende oproep tot bekering: God dan de tijden der onwetendheid overgezien hebbende, verkondigt nu aan alle mensen alom, dat zij zich bekeren (Hand. 17:30). Nú komt de oproep tot bekering tot alle volken. De profeten riepen de Joden op zich te bekeren. Maar na het lijden en sterven en de opstanding van de Heere Jezus mogen de apostelen alle volken oproepen tot bekering. Waarom is dit zo belangrijk? Omdat God, Die ons geschapen heeft en recht heeft op ons leven, een dag vastgesteld heeft waarop Hij weer zal komen om ons te oordelen. Dat oordeel zal rechtvaardig zijn. Dat dit gepreekt wordt, is om ons op te wekken ons van onze zonden te bekeren en ons tot God te wenden. God greep in door Zijn Zoon te zenden. Door Christus kan de Rechter van de aarde onze Vriend worden. Het is moeilijk om eerlijk te zijn. Maar als je getuigt moet je eerlijk zijn. Je mag niet zeggen dat het wel meevalt of dat je de bekering uit kunt stellen.

Parels voor de zwijnen
Heeft het wel zin om dat aan die heidense wijsgeren uit te leggen? Is dat geen parels voor de zwijnen werpen? Al die mensen staan aandachtig te luisteren, belust op iets nieuws, maar als Paulus begint over de opstanding der doden beginnen ze te fluiten, te sissen en te spotten. Dat kan niet, dat is onmogelijk en gaat lijnrecht in tegen de filosofie van die dagen. Anderen zeggen: "We willen hier nog wel eens iets van horen, we zullen er eens over nadenken, maar voor dit moment is het wel genoeg." Als dit gebeurt, wanneer de mensen gaan spotten en niet meer bereid zijn te luisteren, gaat Paulus uit hun midden weg. Zo is het ook bij ons. Zolang mensen interesse en respect tonen mogen, ja moeten, wij ze wijzen op de Heere Jezus. Maar zodra ze gaan spotten en de Heere belachelijk maken dan heeft verder praten geen zin meer. Dan is het parels voor de zwijnen gooien.

Vrucht
Paulus’ getuigenis is niet vergeefs. Sommige mensen gaan met Paulus mee als hij wegloopt, ze geloven in de leer die hij preekt. God heeft hun ogen geopend. Er is vrucht op de arbeid van Paulus in Athene. Wij willen ook graag vrucht zien. Bedenk dat je soms een schakeltje mag zijn dat de Heere wil gebruiken tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk. Bid of Hij je wil laten zien wanneer er gelegenheid is om over Hem te spreken. Spreek goed over de Heere. Breng het ook weer in gebed terug bij de Heere. Alleen Hij kan vrucht geven, zodat zelfs een klein woordje, in eigen oog onbeduidend, als zaad gebruikt wordt. Zijn jouw ogen al geopend? Zie jij de nood van de mensen om je heen?

Laat je daden je woorden niet tegenspreken
-> Wees eerlijk en doe wat je zegt.
-> Wees vriendelijk en respectvol.
-> Zeg sorry als je iets verkeerd gedaan hebt.
-> Wees altijd bereid om uit te leggen waarom je dingen op een bepaalde manier doet.

Wegwijzer
Wegwijzers kunnen eenvoudige houten bordjes of prachtige smeedijzeren borden met sierlijke letters zijn. Ze hebben één ding gemeen. Ze wijzen je de weg maar blijven zelf op hun plaats staan. Ze komen nooit op de plaats waar ze heen wijzen. Wij kunnen met eenvoudige woorden of prachtige redevoeringen een ander de weg naar de zaligheid wijzen, maar als we zelf blijven staan, zijn we net als die wegwijzers. Zoek daarom de Heere Jezus, Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen