Carterton, uitziend naar een herder

De gemeente van Carterton werd meer dan veertig jaar geleden gesticht. De Nederlander Joop Groen werd door de Heere gegrepen en stilgezet. Opgegroeid onder preken van ds. G.H. Kersten en ds. W.C. Lamain, had hij in Nieuw-Zeeland afstand genomen. Maar de Heere riep hem terug en gebruikte hem als evangelist. Vanuit de gemeente van Amersfoort werd hij uitgezonden naar Nieuw-Zeeland. Ds. J. van Haaren leidde de dienst. Ouderling Bosch vertelt: “Toen Mr. Groen terugkwam in Nieuw-Zeeland, bracht hij de eerste zondag door bij mijn ouders thuis. We beluisterden daar een preek over een weglopende Jona. Joop vertelde later dat hij dit ook voelde in zijn eigen hart: ik ben ook zo’n wegloper.”

Wat is de band met Nederland?
“Wij hebben een zelfstandige gemeente met drie ouderlingen en twee diakenen. Onze gemeente in Carterton valt onder de classis Utrecht. Onze consulent, momenteel ds. W. Harinck, bezoekt ons meestal eens in de twee jaar. Daarnaast komt er ongeveer vier keer per jaar een dominee om de predikbeurten op zich te nemen. Meestal wordt er dan ook gedoopt en het Heilig Avondmaal bediend. Deze bezoeken worden erg gewaardeerd door de gemeente!”

Hoe typeert u de gemeente?
“Dat is een lastige vraag, die ik niet zo gemakkelijk kan beantwoorden. Onze gemeente bestaat uit vogels van diverse pluimage. Zo zijn de meeste gemeenteleden afkomstig uit de (Oud) Gereformeerde Gemeente (in Nederland), PKN of Gereformeerd vrijgemaakt. Maar er zijn er ook bij die uit lokale gemeenten komen, zoals de Nieuw-Zeelandse Presbyterian. Wonen in Nieuw-Zeeland betekent een andere taal en andere gewoontes en gebruiken dan in Nederland. Je kunt niet even naar een andere Gereformeerde Gemeente. Vertaalde preken zijn vaak niet echt goed vertaald vanuit het Nederlands naar het Engels. Je merkt dan ook het verschil in cultuur. Voorbeelden uit Nederland worden hier niet altijd begrepen. Dat vind ik best moeilijk. Er worden hier ook veel preken gelezen van Schotse en Engelse oudvaders, met wat taalaanpassingen. Een van onze ouderlingen (Jaap Evers) preekt een keer per maand. In de preken moet de Bijbel worden uitgelegd, zodat de gemeente onderwijs krijgt over de Heere en Zijn werk in het hart. Maar de preek moet ook praktisch zijn: wat betekent het om in Nieuw-Zeeland een christen te zijn? De Heere heeft de kerk hier geplant. Wat Zijn Hand begon, zal Hij dat laten varen? Maar dat betekent wel dat je op Hem moet vertrouwen, altijd!”

De gemeente is ruim vijf jaar vacant. Hoe kijkt u daar tegenaan?
“Onze gemeente ervaart een groot gemis door het vertrek van ds. A.T. Vergunst en zijn vrouw. Zij beiden hebben de gemeente gediend met heel hun hart. Na dertien jaar vertrokken zij naar Waupun (Verenigde Staten van Noord-Amerika). Ds. Vergunst bemoedigde de gemeente met woorden uit Psalm 62 vers 9: Vertrouw op Hem te aller tijd, o gij volk! Stort ulieder hart uit voor Zijn aangezicht; God is ons een Toevlucht. En dat is voor ons de hamvraag: doen we dit?”

En wat betekent dat vertrouwen op de Heere voor u?
“Toen ik 21 jaar oud was, heeft de Heere het wonder van bekering in mij gewerkt. Ik zat onder een preek die ging over de droefheid naar God. Want de droefheid naar God werkt een onberouwelijke bekering tot zaligheid; maar de droefheid der wereld werkt den dood. (2 Kor. 7:10). De Heere kwam over met Zijn liefde in mijn hart, dat raakte mij tot in het diepst van mijn ziel! Gods Woord gaf een heilige jaloersheid om de Heere lief te hebben en te dienen. De Heere bekeert eenieder op Zijn manier, maar het verandert je leven. Hij roept zondaren tot een leven met Hem. Door Gods genade mag ik veertig jaar later nog steeds veel leren van Gods Woord. Zo heeft Jeremia 6 vers 16 mij diep geraakt: Zo zegt de HEERE. Ook Johannes 6 heeft mij veel te zeggen gehad. Dat gaat over Jezus die het Brood des levens is en de woorden des eeuwigen levens heeft. Ik zou er nog veel meer over kunnen vertellen, maar zoals in Psalm 40 vers 6 staat: Gij, o HEERE, mijn God! hebt Uw wonderen en Uw gedachten aan ons vele gemaakt, men kan ze niet in orde bij U verhalen; zal ik ze verkondigen en uitspreken, zo zijn zij menigvuldiger dan dat ik ze zou kunnen vertellen.”

Hoe spreekt de Heere door Zijn Woord?
“Het is zo belangrijk om de Bijbel te onderzoeken, want dan kun je het eeuwige leven krijgen. De Bijbel is Gods eigen Woord en een persoonlijke brief aan ons (1 Thess. 5:19-21). We gaan twee keer per zondag naar de kerk en als het goed is, gaat de Bijbel minimaal drie keer per dag open aan tafel, of in het persoonlijk lezen. Dan spreekt de Heere tot ons: Zo zegt de Heere… Ik zeg weleens tegen ouders: geef je kinderen een Bijbeltje om mee te lezen en laat ze zelf hardop een paar verzen lezen. Spreek over wat er gelezen is, want de Heilige Geest wil biddend werken in onze harten. Zing ook eens na het eten met en voor de kinderen. Het zijn simpele dingen die de Heere zegent in het gezinsleven. Mijn ouders waren eenvoudige, maar biddende ouders. De Heere heeft hun gebeden verhoord en werd een zegen voor mijzelf en mijn twee jongere zussen en broer.”

Nieuw-Zeeland staat bekend om zijn vele schapen. Het land telt meer schapen dan inwoners. Ook in de Reformed Congregation van Carterton zijn er schapen, maar die moeten het zonder herder stellen. Wat doet het met u als er wéér bedankt wordt voor een uitgebracht beroep?
“Voor ons en de gemeente is dat echt heel erg! Wij hebben veel jongeren in onze gemeente die geestelijk gevoed zijn onder de Bijbelse uitleg door ds. A.T. Vergunst. Maar nu moeten deze jonge plantjes verder groeien.”

Het valt op dat er weleens een beroep wordt uitgebracht op een dominee die nog nooit in Nieuw-Zeeland is geweest. Hoe komt een tweetal tot stand?
“Hetzelfde als in Nederland: met gebed, hopende en biddende dat de predikanten ook biddend bezig zijn met en voor Nieuw-Zeeland. Het nadeel is dat we afhankelijk zijn van Nederlandse dominees. De predikanten die hier geweest zijn, zijn ook al eens beroepen. De dominees die nog niet beroepen zijn, kennen de taal meestal niet, of willen en kunnen Nieuw-Zeeland niet bezoeken. De meeste leden van onze gemeente kunnen geen Nederlands en kunnen de beroepbare predikanten dus niet beluisteren. Ook Amerika heeft geen overvloed aan predikanten die wij kunnen beroepen. En er moet dan ook wel gewilligheid zijn om ons land te bezoeken, de ‘gewillige’ nagelaten.”

U klinkt teleurgesteld. Is er nog wel hoop voor Carterton?
“Zeker! De Heere bestuurt en regelt alle dingen. Kan Hij, Die koningsharten neigt als waterbeken geen hart ombuigen bij een predikant om over te komen en ons te helpen? Wij worden weleens moedeloos, vooral als we jongeren zien vertrekken naar andere kerken. Maar er is nooit iemand geweest die hier in Carterton om een kerk vroeg. En toch hebben we die gekregen; niet om ons maar het gaat alles om Hem en Zijn werk in mensenharten.”

School
De gemeente Carterton heeft ook een eigen school. De Ponatahi Christian School is veertig jaar geleden opgericht. Oorspronkelijk stond deze school in het dorpje Ponatahi, maar de school is later verhuisd naar Carterton. Mevrouw R. Bertram was destijds de directrice en geeft nog steeds les. De school bestaat uit een lagere en middelbare school. Er zijn nu 120 studenten en 10 leerkrachten.

Kerk
Geïnstitueerd: 25 maart 1979
Doopleden: 97
Belijdende leden: 84
Consulent: ds. W. Harinck
Werd gediend door:
• Ds. A.T. Vergunst: 2000 – 2013
• Lerend ouderling P. Bertram: 1994 – 2000
• Evangelist J.J. Groen: 1974 - 1992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen