Streepje voor?

Wie de gesprekken een beetje volgt, merkt wel dat het thema tot discussie leidt en zelfs tot wederzijds onbegrip. Probeert iemand het grote voorrecht van het gedoopt-zijn onder woorden te brengen, dan zijn er altijd wel mensen voor wie het te smal, of aan de andere kant juist te ruim is. Waar de één erop wijst dat je nooit moet onderschatten wat er in je doop is gebeurd, waarschuwt de ander juist indringend voor overschatting. Heb je nu als gedoopte jongen of meisje een streepje voor op ongedoopten? Moet je dat zien als rechten, waar je goed gebruik van moet maken door er in je gebed op te pleiten? Maar hoe verhoudt dat zich dan met zalig worden uit enkel genade? God moet er toch aan te pas komen, evengoed als je gedoopt bent? Het gaat er uiteindelijk toch om dat je mag weten tot Zijn uitverkorenen te behoren? Je zou ervan in verwarring raken, van al die lastige vragen. Nu wil ik je één ding vragen: laat de discussies je niet ontmoedigen, maar doe waar je doop je op wijst. Je doop wijst je naar Gods Woord. Dat mag je biddend onderzoeken. Pak het begin van de Romeinenbrief er maar eens bij. Hoewel best lastig geformuleerd, gaat de apostel Paulus daar helder op bovenstaande vragen in. Hoe zat dat bijvoorbeeld met het oude verbondsvolk Israël? Hadden zij als besnedenen een streepje voor? Welk is dan het voordeel van de Jood?, vraagt hoofdstuk 3 vers 1. Vers 2 geeft het antwoord: Dat hun de woorden Gods zijn toebetrouwd. Dat is jóuw voordeel als gedoopte jongere. Je groeit op in een christelijk gezin, leest de Bijbel en luistert op zondag naar Gods knechten. Je werd geboren als lid van de gemeente en daarom hoor je gedoopt te wezen, zegt het doopsformulier. Helaas houden niet alle christelijke ouders zich daaraan. Jouw ouders gelukkig wel. Maar word je nou zalig, of een klein beetje zalig, doordat je gedoopt bent? Lees dan rustig door tot Romeinen 4 vers 9-12. Werd Abraham zalig doordat hij besneden was? Kunnen onbesnedenen of ongedoopten het dan wel vergeten? Nee! Niet Abrahams werken of besnijdenis maakten het verschil, maar het geloof. Abraham mocht dat hebben, al ver voor hij besneden werd. Door dat geloof verklaarde de Heere hem rechtvaardig. Daar gaat Romeinen over: dat het Evangelie is een kracht Gods tot zaligheid een iegelijk die gelooft, eerst den Jood, en ook den Griek (Rom. 1:16). Helaas hebben de meeste Israëlieten het niet geloofd (1 Kor. 10:5). Paulus gebruikt hun voorbeeld om je ernstig te waarschuwen. Maar niet om je tot wanhoop te drijven. Want, benadrukt hij in 1 Korinthe 7 vers 14, als je mag opgroeien in de lichtkring van het Evangelie van Christus, van Gods verbond en beloften, dan ben je heilig. Al zou je alleen maar een christelijke moeder hebben - je bent, met een ander woord, apart gezet. Doordat zij je Gods Woord doorgeeft! En waar dat Woord aanwezig is, heeft de apostel verwachting. Die verwachting mag jij ook hebben. Elke keer dat je je Bijbel open doet. Je staat op heilige grond. En God de Heere Zelf roept het je toe: Zoekt, en gij zult vinden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen