Pro Deo

Met een wijds gebaar opende ze de deur van de snackbar, terwijl ze de jongen voor mij, keurend bekeek. Die keek niet op of om. Ik denk dat hij ongeveer vijftien jaar was. Hij liep al sjokkend - uiteraard met bijbehorende oordopjes - naar binnen. Niet gehinderd door de deur.
De deur gracieus voor iemand openhouden, dat is een mooi gebaar. En zo bedoelde ze het natuurlijk ook. Maar toen die puber zomaar, zonder haar te bedanken, voorbij liep, sloeg haar hoffelijke houding plotsklaps om. In onvervalst Utrègs liet ze haar ongenoegen merken: “Hé, kejje gineêns fèsoendelijk dánk zeggûh…!?” Hoofdschuddend en zich steeds bozer makend, keek ze hem misprijzend na… Ze foeterde over zoveel onfatsoen. Ze was zó verontwaardigd, dat ze mijn ‘dank u’ niet hoorde. Want ondertussen was ik ook door de open deur naar binnen geglipt.
Had ik ook zo kunnen reageren als die vrouw? Nee, niet zo, want onvervalst Utrègs kan ik niet. Ik ben per slot van rekening ‘import’. Maar, ik herken het gevoel wel. Je doet iets voor een ander, maar je verwacht dan toch op z’n minst een beleefde reactie terug. En wat als die reactie uitblijft? Dan kan onze hoffelijkheid zomaar boosheid worden.
Tja, jongeren vergeten op de één of andere manier soms te reageren zoals we denken dat ze wel zullen reageren. Maar is het eigenlijk niet heel verkeerd om het alleen maar te doen voor dat bedankje? Martha diende met al haar goede bedoelingen èn uit liefde. Maar haar houding veranderde gaandeweg. Ze kreeg steeds meer zelfbeklag en ergerde zich zo aan haar zus Maria - die haar niet hielp - dat ze zelfs Jezus erop aansprak: Meester, zeg haar…
Als jeugdwerker zie je misschien ook wel uit naar een bedankje van jongeren, of bijvoorbeeld van je kerkenraad. En misschien ben je wel teleurgesteld als het uitblijft. Maar, werken in Gods koninkrijk kent een ander ‘beloningsysteem’. Je doet het pro deo, echt om er niets voor terug te krijgen. Letterlijk betekent pro deo ‘voor God’. Dát is het!
Ik hoop dat je mag ervaren dat de Heere in jouw dienen je hand vult en dat het graantje dat jij meepikt van de voorbereiding op de inleiding, de Bijbelstudie, het lezen van de Bijbel, voor jou genade is die genoeg is. Want zonder het verkeren aan Zijn voeten, wordt ons dienen uiteindelijk een vruchteloze weg. Vrucht op ons werk is altijd Zijn vrucht, want het is Zijn werk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen