Gedenkt de gevangenen; een Bijbelse opdracht!

Hoe bent u bij Gevangenenzorg betrokken geraakt?
“Tien jaar geleden ben ik begonnen als vrijwilliger. Ik las een stukje over de Gevangenenzorg en dat sprak me aan. Gevangenen zijn onze naasten. De Bijbel zegt dat we ze moeten bezoeken. In de Bijbel staat: Gedenkt de gevangenen alsof gij mede gevangen waart. Aan die Bijbelse opdracht wil ik graag gehoor geven.”

Wat zijn uw werkzaamheden?
“Mijn taak is het bezoeken van gedetineerden. Op verzoek - de gevangene dient zelf een aanvraag in voor contact met een vrijwilliger. Ik word dan aan een gevangene gekoppeld en bezoek deze eens in de twee weken. Eigenlijk ben ik een soort ‘praatpaal’. Het gaat vooral om het bieden van een luisterend oor.”

Hoe reageert men op uw bezoek?
“Men is verbaasd dat er iemand naar hen omziet. Omdat gevangenen vaak als uitschot worden gezien. Ze willen graag met iemand praten. Met familie of vrienden praten is niet altijd gemakkelijk, soms is het fijner om met een vreemde te praten. Daarnaast vinden gevangenen het prettig dat wij als vrijwilligers niet bij een bepaald systeem horen, bij justitie of een ander instituut. Ze kunnen vrijblijvend met ons praten. Dat wordt erg gewaardeerd.”

Wat doet het gevangenisleven met mensen?
“Het stompt enorm af. De vrijheidsbeperking is echt zwaar. Als gevangene mag je nergens zelf over beslissen. De gevangenis is sowieso een slechte leefomgeving, omdat er zoveel criminelen zijn. Er is ook veel drugsgebruik. Wat dat betreft word je er niet beter van. Sommige gevangenen raken depressief. Sommige gevangenen zitten puur hun straf uit en hebben het idee dat het dan goedgemaakt is. Ze gaan dan als het ware verder, alsof er niets gebeurd is. Zulke mensen zijn afgestompt en gaan bewust weer verder in de criminaliteit. Natuurlijk, de misdaden moeten gestraft worden, maar gevangenisstraffen an sich maken mensen niet beter.”

Hoe is dat om daar getuige van te zijn?
“Het is vooral erg triest. Mensen hebben een verschrikkelijk leven en het is moeilijk om daaruit te stappen. Vaak zijn de problemen al in hun jeugd begonnen, komen ze uit een crimineel gezin. Het is ontzettend moeilijk om een nieuw leven te beginnen. Je moet je voorstellen dat jij als jongere ineens een compleet nieuw leven moet beginnen: in een andere omgeving, je vrienden achter moet laten, je familie. Dat is bijna onmogelijk. Mensen weten vaak niet hoe ze zo’n nieuw leven moeten beginnen.”

Hoe moet je daar mee omgaan, met mensen die telkens opnieuw criminele dingen doen?
“Het mooie van christen-zijn is dat je - als het goed is - een nieuwe kans krijgt. Daarom dragen wij uit: ‘Bij ons mag je opnieuw beginnen’. De Heere Jezus zegt dat we zeventig maal zeven maal moeten vergeven. Dat we die bereidheid tot vergeving telkens opnieuw moeten hebben. We moeten de mens achter de gedetineerde zien. Zoals gezegd: gevangenen zijn onze naasten. Die we moeten liefhebben als onszelf. We moeten de zonde wel afwijzen, maar de zondaar niet.”

Ervaart u een voedingsbodem voor de boodschap van zonde en genade?
“Dat is heel verschillend. Sommige gevangenen staan er wel voor open. Soms zie je ze ook daadwerkelijk veranderen. Ik denk bijvoorbeeld aan een jonge man die is gaan bidden, de Bijbel is gaan lezen en een Alfacursus heeft gevolgd. Maar hij dacht: ‘God wil mij niet, ik heb teveel erge dingen gedaan!’ Dat was erg ontroerend. Het is zo mooi als je dan kan zeggen dat juist God daar voor gekomen is. Maar niet iedereen zit op deze boodschap te wachten. Er zijn er genoeg die niets moeten hebben van het geloof. Het gaat echter ook niet zozeer om het praten; over wat je vertelt. Het bezoeken van gevangenen is geen evangelisatiewerk. Als het ter sprake komt, bespreek je het geloof. Maar anders gaat het over daden.

Wat betekent dat concreet?
Dat je vooral laat zien wie je bent. Je laat merken oog te hebben voor de ander. Je toont je betrokkenheid. Door deze dingen te doen, probeer je ten diepste te laten zien Wie de Heere Jezus is. In wat je doet, laat je merken dat je de ander accepteert zoals hij is. Je accepteert niet de zonde, maar wel de zondaar. Tegelijk bid je of mensen ook echt tot het inzicht komen wat zonde is en hoe God dit ziet, zodat ze echt tot bekering komen. Want Jezus is juist uit liefde voor zondaren gekomen. In feite zijn wij ook niet anders dan gevangenen. We hebben hetzelfde verdorven hart, dezelfde verkeerde wil. Terugval in criminaliteit kan je wel vergelijken met terugval in de zonde. We zijn echt niet beter. Dat wordt vaak zo gezegd, maar wordt het ook zo ervaren? Dit betekent dat je naast die ander kunt gaan zitten. Het is bovendien heel belangrijk om biddend het werk te doen. Biddend erheen te gaan, in het geloof en vertrouwen in God.”

Wat raakt u het meest in uw werk?
“Er zijn veel trieste verhalen. Ik hoor heftige dingen. Gevangenen mogen zeggen wat ze willen, soms vertellen ze dingen die ze niet aan familie en vrienden kwijt kunnen, omdat het te belastend is. Als vrijwilliger hoor je dat dan wel. Eigenlijk is het vooral triest. Mensen hebben een verschrikkelijk leven. Loskomen van dat leven is zo ontzettend moeilijk. Vaak zijn de problemen al in hun jeugd begonnen, komen ze uit een crimineel gezin. We realiseren ons vaak niet hoe dankbaar we zouden moeten zijn voor de zegeningen die wij hebben. Dat we opgegroeid zijn in een heel andere leefomgeving.”

Tot slot: Wat kan je als jongere, als gemeentelid betekenen?
“Vanaf 24 jaar kan je ook vrijwilliger bij Gevangenenzorg worden. Er zijn veel vacatures. Belangrijke voorwaarde is dat je moet kunnen luisteren. Dat is de belangrijkste taak. Je kan ook de familie van gedetineerden bezoeken en ondersteunen. Zij hebben het vaak ook zwaar. Echter ook hier gaat het om: beginnen met gebed!”

De Compagnie
Wat kan er gedaan worden om de kans op terugval te verkleinen? Eén van de redenen van terugval is de grote kloof tussen gevangenis en maatschappij. Gevangenenzorg Nederland is daarom in 2016 gestart met een nieuw project: De Compagnie. Het is een speciale afdeling binnen PI* Krimpen aan den IJssel. Het doel van dit project is om de re-integratie in de samenleving te bevorderen. Gevangenen worden in contact gebracht met een werkgever, waarna ze samen toewerken naar een baan na hun gevangenisstraf. Het mooie is dat er bovendien aandacht is voor herstel. Herstel met familie. Met de samenleving. Én de slachtoffers. Momenteel is het nog een uniek project in Nederland. Stichting Gevangenenzorg is voortdurend op zoek naar nieuwe sponsors en ondernemers die het project willen steunen.

* Penitentiaire Inrichting

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen