Actieprikbord

Jij als slaaf...

Stel je voor!

Interview met Alie Buijert over Hoopgevend onderwijs in Pakistan

Elke dag loop je via stoffige straten naar een waterput in de andere woonwijk. In de rivier is geen schoon drinkwater en daarom gaan jullie altijd naar de put. Met twee zware, gevulde emmers loop je weer die paar kilometer terug naar huis. Van dit water moeten jullie vandaag drinken, wassen en koken. Je ouders zijn al aan het werk in de fabriek en jij moet ze vandaag weer gaan helpen. Opschieten dus!

Dat is de werkelijkheid voor veel arme kinderen in Pakistan. Heftig toch! Om wat meer over deze kinderen te weten, vragen we Alie Buijert naar haar ervaringen. Ze bezocht als vrijwilliger bij stichting Peca de stad Lahore en kwam verdrietige situaties tegen. “Er zijn wijken in Pakistan waar kinderen in armoede leven. Hun ouders hebben geen geld om het schoolgeld voor hen te betalen. Daarom moeten ze meewerken in steenfabrieken.”

Jonge slaven
De hele dag werken. Het lijkt wel alsof de kinderen een slavenbestaan hebben. “Ze hebben wel vrije tijd, maar moeten op kleine binnenplaatsjes spelen. Op straat is het veel te gevaarlijk: kinderen kunnen zomaar gestolen worden!”

Arme kinderen hebben het dus moeilijk in Pakistan. Maar christelijke kinderen hebben het nog veel moeilijker. Maar anderhalf procent is christelijk in Pakistan en ze kunnen bovendien maar moeilijk vrienden maken, vertelt Alie. “De moslims haten de christenen. Christelijke kinderen worden gepest en oneerlijk behandeld. Er zijn zelfs kinderen waarvan de vader in de gevangenis zit of vermoord is omdat ze christen zijn. Het is dan ook gevaarlijk om naar de kerk te gaan.“

Hoop doet leren
Maar ondanks alle moeilijkheden, gaan de kinderen toch naar de kerk. Want de kerk is hun hoop. Alie vertelt over een mooie ontwikkeling: “De kerk in deze arme wijk heeft een school gesticht zodat kleine kinderen de basisschool kunnen volgen. Wanneer de kinderen naar school gaan, leren ze lezen en schrijven. Ze kunnen daardoor een beroep leren en hoeven daardoor niet hetzelfde werk in de fabrieken te doen. Bovendien horen ze verhalen uit de Bijbel!“

Helaas zijn de kinderen vaak ziek. Dat komt omdat ze uit de rivier drinken. De fabrieken gooien hun afval zomaar in het water. Daardoor is het zo vies dat je er ziek van wordt. Het is dus hoognodig dat er een schone waterput met een pomp bij de school komt. De kinderen hoeven dan niet ver te lopen en blijven dan gezond. De Jeugdwerkactie #Geloofwaardig zamelt geld in zodat er zo’n waterput bij de school gebouwd kan worden.

School uitbreiden
Sommige ouders zijn zo arm dat ze niet voor hun kinderen kunnen zorgen. Daarom wonen veel kinderen op de school. Maar ondanks al de goede zorgen moeten deze kinderen later toch vaak aan het werk in de steenfabrieken. Dat komt omdat de basisschool niet verder gaat dan groep 6. Daardoor kunnen ze niet doorleren om een vak te leren en zelf geld te verdienen. Met de Jeugdwerkactie willen we de school uitbreiden zodat er ook plek komt voor groep 7 en 8. Zo kunnen kinderen toch door naar de grotere school! Alie Buijert is heel blij met deze actie. “Ik hoop dat de Jeugdwerkactie veel oplevert zodat die kinderen uit de arme gezinnen ook uit de Bijbel horen en leren lezen en schrijven.”

#GELOOFWAARDIG
Pakistan

- Schoon drinkwater in de christelijke wijk
- Uitbreiding christelijk onderwijs
- Bijbels lesmateriaal

Persoonlijk

‘Elkaar liefhebben’

Ik ben Samarpitah. In mijn land is er geen sprake van gelijkheid. Het hindoeïsme is sterk verweven met het kaste-systeem. De standen in de Indiase maatschappij zijn duidelijk bepaald en het staat voor altijd vast. Tenzij je door een goed leven reïncarneert in een hogere kaste. Officiëel bestaat dit systeem niet meer in ons land, maar ondanks alle voorlichting wordt het nog steeds gebruikt.

Ik ken veel christenen die Dalit zijn. Zij vallen nog onder de onderste kaste en zijn het laagste van het laagste. Ze moeten voor weinig geld smerige klussen opknappen en zijn daarom onrein. Sommige mensen willen hen niet eens aanraken. Op school sta je altijd alleen en word je gepest. Als je aangifte doet van geweld, wordt je weggestuurd van het politiebureau. Een moeilijk en eenzaam leven.

Christenen krijgen het door geweld steeds moeilijker in India. Toch groeien ze door alle verdrukking heen. Er zijn geheime kerken en literatuur die verspreid wordt. Juist deze beweging kan een einde maken aan de ongelijkheid: de Bijbel vormt een brug tussen mensen, rangen en standen. Het kaste- systeem is door mensen bedacht, maar de Heere wil dat we elkaar liefhebben. Ik ben geen Dalit maar ik wil daar niet eens aan denken. Als ik een christelijke Dalit-jongen tegen zou komen, zou ik gewoon met hem trouwen!

Actieprikkel

Weetje

Het kaste-systeem bestaat uit Brahmanen, Kshatriya’s, Vaishya’s en Shudra’s. Oorspronkelijk vallen Dalits onder Shudra’s, maar zij zijn uitgesloten. Ze worden ook wel onaanraakbaren genoemd. Het systeem is vastgelegd in de Veda’s: de heilige boeken van de hindoe’s. Veel Dalits vinden troost in het Evangelie omdat de Heere Jezus hierin ook ‘onaanrakbaren’ wil aanraken.

TIP: Bekijk de videopodcast op jbgg.nl/ geloofwaardig/actueel waarin christenen vertellen over de cultuur in India en de naweëen van het kastesysteem.

Brahmanen
priesters

Kshatriya
krijgers, koningen

Vaishya
handelaren, grondbezitters

Shudra
burgers, arbeiders, bedienden

Dalit (onaanraakbaren)
o.a. straatvegers

Samenstelling: Herbert Bolier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen