(Be)roep!

We deden ons best om alle overgebleven rijstkorrels weg te poetsen. Het ene na het andere bord kreeg een schoonmaakbeurt. Ondertussen raakten we zo gezellig aan de praat, dat we per abuis ook de schone vaat weer onderdompelden in het inmiddels vuil geworden afwaswater. School, vriendjes, Albanië, Nederland… Tijdens de afwas met mijn buurkinderen kwamen alle onderwerpen aan bod. Ineens was daar ook die ene vraag: “Hé, tante Gerdien, hoeveel beroepen kun je in je leven hebben…?”
Mijn buurjongetje keek me vragend aan. Enigszins verbaasd over zijn vraag, kon ik hem niet direct aan een antwoord helpen. Hij zette me wel aan het denken. Hoe vaak kun je switchen van baan? Hoe kun je jezelf zoveel mogelijk blijven ontwikkelen? Welke stappen kun je nemen om een veelbelovender functie te krijgen? Kortom: hoeveel carrière kun je maken in een mensenleven?
Zouden de vissers Jakobus en Johannes zich dit hebben afgevraagd? Samen met hun vader Zebedeüs hadden ze waarschijnlijk een goed lopend familiebedrijf. Zelfs extra personeel was nodig (Mark. 1:20). Wellicht dachten ze na over verdere groei in de toekomst. Hoe dan ook… Van de een op de andere dag nam hun leven een enorme wending… Ze kregen een nieuw beroep, door die roep vanaf de oever van het meer.
De twee broers wisten wat hen te doen stond: Hun vertrouwde vissersschip verlaten, hun vader groeten en gaan. Nee, niet voorop gaan, maar… ze zijn Hem nagevolgd. Wat een voorrecht is dat: niet langer je eigen route uitstippelen, niet meer je eigen stappen zetten, maar ziende op de Heere Jezus je weg gaan. Volgen. Achter Hem aan gaan, omdat je weet dat je zonder Hem niets kunt. Omdat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is (Joh.14:6).
Volgt Mij na, en Ik zal maken, dat gij vissers der mensen zult worden (Mark. 1:17).
Misschien zet dat een streep door jouw dromen en carrièreplannen. Misschien vraagt dat een heel andere houding in je huidige beroep. Misschien betekent dat solliciteren voor een andere taak. Geef jouw zogenaamde ‘zekerheden’ op. Loop niet langer voorop, maar volg waar Hij je leidt!
Dat kostte Jakobus (letterlijk) zijn hoofd. Maar als Johannes terugblikt aan het eind van zijn leven, schrijft hij niet over het verlies van zijn broer. Hij vertelt niet over de eenzaamheid op Patmos. Hij getuigt slechts van de grote vreugde in het volgen van Zijn Heere: Wij hebben Zijn héerlijkheid gezien, een heerlijkheid als des Eniggeborene van den Vader… Ja, de Meester Die hem riep was en is vol van genade en waarheid (Joh. 1:14).
Wat een voorrecht om Hem te mogen dienen op je werk, in de kerk, in binnen- of buitenland.
Mijn buurjongetje weet al wat hij later wil worden: politieagent en ouderling. Of deze twee taken te combineren zijn, wist hij niet. Vandaar zijn onverwachte vraag tijdens de afwas. Ik heb hem gerust gesteld en gezegd dat er ouderlingen zijn die ook bij de politie werken. En dat er een God is Die vandaag mensen roept tot Zijn liefdedienst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen