Wortelhang

Ik heb iets met onze Vlaamse zuiderburen. Misschien komt dit doordat mijn opa (naar wie ik vernoemd ben) geboren is in België. Toegegeven: deels zit dat in de voorliefde voor een trappist of voor grofgesneden frieten met mayo. Maar waar ik echt een zwak voor heb, is voor hun prachtige taal. Waar we hier elkaar de loef afsteken met taalverplatting en versimpeling, gebruiken zij onze taal met vlag en wimpel, om uit te drukken wat ze echt bedoelen.

Neem nu een woord als ‘wortelhang’. Ik hoorde dat in een interview met een Vlaamse wetenschapper. Hij gebruikte dit woord om een boeiende ontwikkeling aan te duiden: de sterke hang naar het verleden. Hij constateerde dat je in de muziek en de taal ziet dat we steeds meer voorliefde krijgen voor streektalen, dialecten en lokale gebruiken. Wat uit de streek komt, moet wel goed zijn, klinkt vertrouwd en degelijk. Hij legde de koppeling met globalisering. We leven in een wereld zonder grenzen. We hebben wereldwijde contacten en zijn steeds verbonden met elkaar, maar voelen ons in zo’n onbegrensde wereld als mens niet meer veilig en geborgen. We zoeken daarom een veilige cocon om ons heen waarin ‘moerstaal’ gesproken wordt, waarin we oude gebruiken herkennen die ons leven betekenis gegeven.

Die wortelhang zie ik trouwens ook terug in de kerk in de manier waarop er over ‘vroeger’ gesproken wordt. Het is goed om het verleden te blijven waarderen, alhoewel het er soms op lijkt alsof dit nog voor Genesis 3 was. De keerzijde komt ook voor: het ontbreken van een band met de traditie of betrokkenheid op een landelijk kerkverband. Toch ligt er in die hang naar ‘oorspronkelijkheid’ voor het jeugdwerk ook een gouden kans. De gemeente en zeker het jeugdwerk mag vandaag zo’n knusse cocon zijn, waarin je jezelf kunt zijn en van anderen mag leren. Een schuilplaats waarin het niet gaat om snelle contacten, maar om aandacht en toewijding en waarbij oppervlakkigheid plaatsmaakt voor echte diepgang.
Ja, ik ben voor die wortelhang: radicaal (letterlijk: tot in de Wortel): Wat is in deze open wereld, je enige troost? Dat ik Jezus Christus eigen ben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen