De dwaas zegt in zijn hart: Daar is geen God

In onze dagen leven veel mensen alsof er geen God is. Ze bepalen zelf wanneer het leven begint. Ook wanneer ze er mee willen ophouden, door er op hun tijd ‘uit te stappen’. Zo denk jij gelukkig niet als je dit leest. Van jongs af aan ben je erbij opgevoed dat de Heere bepaalt wanneer het leven begint en eindigt. Mensen die anders denken, zijn dan dwaas in jouw ogen. Toch zegt David in onze veertiende psalm dat er dwazen zijn die zeggen: Daar is geen God. David bedoelt mensen die bij zichzelf denken dat er geen God is, hoewel ze zich soms anders voordoen (kanttekeningen).
Dwaze mensen zijn vaak zeer geleerde mensen. Ze zijn dwaas, omdat ze met God geen rekening houden. De dwaas is niet alleen iemand die krankzinnig is. Ook niet een door en door verharde spotter of een atheïst. Hoe erg het ook is, maar een dwaas kan ook iemand zijn die trouw naar de kerk gaat.
Staan jullie hierbij wel eens stil, jonge mensen? Elke zondag trouw naar de kerk. De vraag is dan wel hóe je in de kerk zit. Hoor je dan eigenlijk wel wat er gepreekt (of gelezen) wordt? Of zit je alleen in de kerk, omdat vader en moeder dit van je vragen? Maar in je hart heb je van God al afscheid genomen. Dan laat je het voorkomen in God te geloven, maar in feite is dit niet zo. Dan spot je in feite met die mensen, die wél in God geloven. Die belijden dat er een God in de hemel is voor Wie rekenschap moet worden afgelegd. Ik hoop van harte dat het met jou, als je dit leest, niet zo is.
Maar misschien ga je graag naar de kerk, de verenigingen en de catechisaties. Je luistert ook heel goed wat er gezegd wordt. Heel gemakkelijk kun je dan denken, dat je verstandig bezig bent. Dan zou je onbewust kunnen denken: het tekstwoord geldt niet voor mij.
David weet het antwoord wel op de vraag wie de dwaas is. Onomwonden zegt hij dat er niemand is die God zoekt.
Niemand is er zo verstandig dit te doen. Ook is er niemand die goed doet. Ook niet tot één toe. Ontzettend dit te lezen. Zeker als je dan niet vergeet hoe goed God de mens geschapen heeft. In ware kennis, gerechtigheid en heiligheid.
Gelukkig laat de dichter het hier niet bij in deze psalm. In het laatste vers verzucht hij: Och dat Israëls verlossing uit Sion kwame! Sion was de plaats waar de ark stond. Waar de Heere als Israëls Verbondsgod woonde. Deze God had David een nieuw hart gegeven. Juist door dit nieuwe leven, had David geleerd door en door dwaas te zijn. Hij kon zich dan ook niet verheffen boven andere mensen. Boven de atheïst of de (niet) kerkmens.
Dezelfde genade die David had ontvangen, kun jij ook niet missen. Net als David ga je dan jezelf als een grote dwaas leren kennen. Niet alleen omdat je elke keer verkeerde dingen doet. Maar omdat je door je diepe val in Adam enkel zonde en dwaasheid bent. Zoek de dwaas daarom maar niet te ver bij je vandaan, maar in je eigen hart. Buig elke dag je knieën en bedel om deze hemelse wijsheid. Dan word je in jezelf steeds dwazer en blinder. Het wordt dan een groot wonder dat die grote God met zulke dwazen nog van doen wil hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen