Maarten Luther deed meer dan 95 stellingen schrijven

Luther en Katharina
De vrouw van Luther heette Katharina. Ze was eerst non geweest, maar samen met andere nonnen uit het klooster weggevlucht. Ze vond onderdak bij de familie Cranach in Wittenberg. Lukas Cranach was schilder, apotheker en drukker. Hij was een vriend van Luther en zo leerden Maarten en Katharina elkaar kennen. Katharina had een eigen tuin, waar ze groenten en kruiden verbouwde. Ze was een heel vastberaden vrouw. Daarom noemde Luther haar vaak ‘Herr Käthe’ (‘meneer’ Käthe’).

Gastvrij
Luther en zijn vrouw Katharina waren heel gastvrij. Katharina kon goed koken. Bijna altijd waren er mensen om mee te eten. Ze hadden een groot huis, er woonden ook studenten bij hen. Tijdens het eten praatte Luther graag over allerlei onderwerpen. De studenten schreven dat op. Zo ontstond een boekje over ‘de tafelgesprekken’, allemaal verhalen die Luther aan tafel vertelde.

Luther en zijn kinderen
Luther en zijn vrouw Katharina kregen zes kinderen: Hans Johannes, Elisabeth, Magdalena, Martin, Paul en Margarete. Luther hield veel van zijn kinderen. Toch kon hij ook streng zijn. Luther en zijn vrouw waren erg verdrietig toen ze twee van hun kinderen al jong verloren: Elisabeth stierf toen ze nog geen acht maanden oud was en Magdalena stierf na een korte ziekte toen ze dertien jaar was. Toch mochten ze geloven dat ze hen eens in de hemel weer zouden zien.

Brief
Als hij op reis was, dacht Luther vaak aan zijn kinderen. Eens schreef hij tijdens een reis een brief aan zijn zoon Hans:

‘(…) Ik weet een aardige, mooie en vrolijke tuin waar veel kinderen zijn, die gouden jasjes dragen. Zij rapen lekkere appels, peren, kersen, en gele en blauwe pruimen onder de bomen. Ze zingen, springen en zijn gelukkig. Zij hebben ook leuke paardjes met gouden teugels en zilveren zadels. Ik vroeg de eigenaar van de tuin van wie die kinderen waren. Hij antwoordde: “Dit zijn de kinderen die graag bidden, studeren en niet ondeugend zijn.” Toen zei ik: “Beste man, ik heb ook een zoon, hij heet Hansje Luther. Mag hij ook in de tuin komen, zodat hij ook die lekkere appels en peren kan eten? En op deze leuke paardjes rijden en spelen kan met deze kinderen?” De man antwoordde: “Als hij ook graag bidt, leert en niet ondeugend is, mag hij ook in de tuin komen.”

Het Lutherlied
Luther maakte graag muziek. Het bekendste lied dat hij heeft geschreven, ken je vast wel: ‘Een vaste burcht is onze God’. Boven het lied schreef Luther de tekst van Psalm 46. Lees de psalm maar eens, dan zie je dat het lied erop lijkt. Luther wilde zeggen: vertrouw in alle moeilijkheden op Gods goedheid en trouw.

De Lutherroos
Als Luther iets had geschreven, zette hij er een zegel onder, een soort stempel die je in was kon drukken. Zo zag iedereen dat dit echt door Luther was geschreven. Wat stond er in dat zegel? Kijk maar:

De gouden ring geeft de hemelse heerlijkheid weer. Die duurt voor altijd.

Hemelsblauw, een teken van de hemel.

Het hart (rood) leeft door het geloof in het kruis, waardoor je rechtvaardig bent.

De witte roos staat voor het door je rechtvaardig bent. geloof. Het geeft blijdschap, troost en vrede.

Het kruis (zwart) van de Heere Jezus, het middelpunt van het geloof.

Vogeltjes

Luther gebruikte vaak voorbeelden om iets te vertellen. Op een avond kwamen twee vogeltjes aangevlogen bij hun huis. Ze gingen een nest bouwen in de tuin. Maar telkens als er iemand voorbij kwam, vlogen ze verschrikt op. Toen hij dat zag, zei Luther: “Ach, lief vogeltje, vlieg toch niet weg. Ik gun het je van harte, als je me geloven kunt.” Hij zag dat mensen vaak net als die vogeltjes doen: “Zo vertrouwen wij onze Heere God ook niet, Die ons toch al het goede gunt; Hij, Die Zijn Zoon voor ons gegeven heeft, wil ons zeker niet doodslaan.”

Ontvoerd!

In 1521 werd Luther door de paus in de ban gedaan, omdat hij zijn 95 stellingen niet wilde herroepen. Dat betekende dat hij geen lid meer was van de katholieke kerk. Door de ban kwam hij in levensgevaar, want hij kon nu ongestraft door anderen gedood worden…

Op 4 mei 1521 werd Luther midden in de nacht aangevallen en ontvoerd. De ontvoerders waren gelukkig geen vijanden, maar vrienden. De keurvorst Fredrik de Wijze wilde Luther beschermen. In het geheim werd hij naar kasteel de Wartburg gebracht. Zo hoopte Frederik de Wijze dat de mensen Luther even zou vergeten en dat ze hem niet meer zouden vervolgen. Het hielp: niemand wist waar Luther was, sommigen dachten zelfs dat hij niet meer leefde.

Luther speelde het spel mee. In het begin had hij geen contact met de buitenwereld. Hij noemde zich Jonker Jörg, naar Georg, een gelovige christelijke soldaat uit 300 na Christus.

Meer weten?
Er zijn dit jaar veel boeken verschenen over Luther. Er zijn ook websites waar je allerlei dingen kunt lezen en bekijken (ook voor kinderen). Bijvoorbeeld:
• jbgg.nl/reformatiejaar
• refo500.com/materialen
• kits.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen