Zonde

Wat is zonde? Dat is een belangrijke vraag. Want volgens de eerste Zondag van de Heidelbergse Catechismus is dat één van de dingen die nodig zijn om te weten, wil je behouden worden: ‘hoe groot mijn zonden en ellende zijn’.

Wij kijken bij zonde vaak naar zichtbare dingen en vóóral naar anderen. Heel vaak vinden we vooral dat anderen dingen verkeerd doen. Maar let eens heel goed op het zinnetje uit de Catechismus. Daar staat: hoe groot mijn zonden en ellende zijn! Daar gaat het om. Zonde mag niet abstract blijven. Zonde is héél concreet én persoonlijk.

Volgens de Catechismus leert de wet van God dat. Paulus zegt het ook. Over zijn keurige leven als farizeeër zegt hij: Zonder de wet, zo leefde ik eertijds; maar als het gebod gekomen is, zo is de zonde weder levend geworden, doch ik ben gestorven (Rom.7:9). De Wet Gods; is dat echt zo? Verbreekt dat je hart? Dat leidt toch alleen maar tot wetticisme en een leven van: dit mag niet, en dat mag nog net wel… Leer je zo je zonden en ellenden kennen?

Dat is zoals wij de Wet zien. Maar lees de Catechismus eens goed. ‘Wat eist de wet van God van ons? Dat leert ons Christus in een hoofdsom…’. Christus leert dat. Dat is iets heel teers. Dat is iets om bij stil te staan. Want in de samenvatting van de Wet, die Christus geeft, klinkt één woord. Liefde. Dát is de Wet! Volmaakte liefde. En dáár zit het probleem. Heel concreet; aanwijsbaar in je leven, iedere dag, ieder uur. Het klopt hier van binnen niet.

Wat krijgt zonde in het licht van de liefde een wrange klank. Maar wat openbaart het Evangelie vol glans de Naam van Jezus, Wiens liefde tot zondaren zonder bodem is!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen