Veertigdagentijd

De achtergrond
Het Paasfeest wordt in de christelijke kerk gezien als het belangrijkste feest. Met Pasen herdenken we dat de Heere Jezus niet in de dood gebleven is, maar dat Hij is opgestaan. Hij heeft de dood overwonnen.
De periode voor Pasen wordt de veertigdagentijd genoemd. Van oudsher is deze periode een tijd van inkeer, bezinning en gebed ter voorbereiding op Pasen. Al in de vroegchristelijke kerk werd deze vastentijd gehouden.
In de Rooms-katholieke kerk is het een periode die opgenomen is in het kerkelijk jaar. De vastentijd begint voor hen op Aswoensdag, na Carnaval. Nadat er gefeest en gedronken is, breekt vanaf dat moment een tijd van vasten aan, een tijd waarin je ingetogen leeft en je jezelf bezint op het leven. Volgens de regels moeten katholieken vanaf 14 jaar zich onthouden van het gebruik van vlees of van ander voedsel. De regels voor het vasten zijn in de loop van de tijd steeds verder versoepeld.

Protestante kerken
Binnen het protestantisme is er geen echte vastentijd. In onze kerken wordt er (vrijwel) niet meer gevast. Toch zijn er steeds meer mensen die wel iets doen met de veertigdagentijd. De veertigdagentijd valt samen met de lijdenstijd in onze kerken. Rond die tijd verschijnen er allerlei soorten boekjes om aan de hand van een Bijbeltekst en korte overdenkingen invulling te geven aan deze tijd. Er worden veertigdagenkalenders uitgegeven en is er een veertigdagenapp.
Ook worden er op verschillende websites tips gegeven om de veertigdagentijd in te vullen. Een paar voorbeelden: meer tijd nemen voor gebed, een Bijbelvers opschrijven en uit je hoofd leren, contacten leggen met andersgelovigen, sober leven en daarmee geld sparen voor een goed doel, eenzamen bezoeken, vasten van social media.

Meedoen?
Moeten we meedoen aan de veertigdagentijd? Laat ik vooropstellen dat stilstaan bij Gods Woord en jezelf bezinnen op het doel van het leven nooit fout is. Wel wil ik er een paar vragen bij stellen:
• Is deze bezinning alleen gebonden aan deze veertig dagen?
• Zorg je alleen in deze dagen beter voor het milieu, voor de schepping of je naasten?
• Waarom doe je het? Om er een beter christen van te worden?
Of doe je het om stil te staan bij het grote wonder dat God Zijn Zoon naar deze aarde zond om te lijden en te sterven voor zondaren, maar dat Hij ook weer is opgestaan. Onbegrijpelijk wonder als je mag zeggen: “Ook voor mij!” Veertig dagen zijn niet genoeg om je daarover te verwonderen. Dan zullen anderen het aan je merken, niet alleen in die veertig dagen, maar het hele jaar door. Dan mag je iets laten zien van de grote genade die er is in de Heere Jezus Christus. En word je dan steeds een beetje beter? Nee, dan blijft er alleen over: “Wie ben ik, dat U omgezien hebt naar een dode hond als ik ben.” Ik wens je een goede en gezegende tijd toe!

Boekentip:
C.H. Spurgeon; Op weg naar Golgotha
Ds. C.G. Vreugdenhil; Borgtocht
J. Kriekaard; Op weg naar het kruis - deel 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen