Maria

Van nu aan zullen mij zalig spreken al de geslachten (Luk.1:48)

Al in de Vroege Kerk wordt Maria de moeder van de Heere genoemd. Niet om haar, maar om de grootheid van Christus en Gods werk te belijden: de eeuwige Zoon wilde uit deze geringe maagd geboren worden.

Maria is een bijzondere vrouw. Zij droeg de Zaligmaker, de Zoon van God, onder haar hart. Ze baarde Hem, ze voedde Hem. Ze leerde Hem lopen, de eerste woordjes. Ze was een liefdevolle moeder voor Jezus. Zij is uniek.

Elisabet is de eerste die dit erkent. Zij noemt haar de gezegende onder de vrouwen. Ze belijdt ook dat Maria de moeder van háár Heere is. Wat een geloof! Dan roemt ook Maria in God, haar Zaligmaker en jubelt ze het uit: Van nu aan zullen mij zalig spreken al de geslachten.

Zo mogen wij Maria zien. We mogen haar gelukkig prijzen dat zíj door God is uitverkoren om de moeder van de Heere Jezus te worden. Maria zelf sprak deze woorden niet uit om de aandacht op haarzelf te vestigen. Integendeel. Ze was een jong meisje dat de Heere liefhad, maar ze was ook een zondaar die niet buiten Gods vergeving kon.

Van nu aan zullen mij zalig spreken al de geslachten. Met dit woord vestigt ze juist alle aandacht op het werk van God. Maria laat Gods grote genade zien. Hij zocht een jong eenvoudig meisje op. God doet alles, zij hoeft alleen maar te gehoorzamen. Dat is een geloofsvoorbeeld!

Maria mag niet vereerd worden. We mogen haar noemen om het werk van God te roemen. Zoals zij dat zelf deed. Laat zij een voorbeeld zijn. Want ook jij bent pas echt gelukkig als je Maria mag nazeggen: “God heeft naar mij omgezien. Ja, ook naar mij!”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen