Met volle zegen

Paulus is de heidenapostel. In de Handelingen worden ons drie grote reizen beschreven. De eerste reis ging naar het huidige Turkije, de tweede reis naar Korinthe in Griekenland en de derde naar Efeze aan de westkust van Turkije. Veel jaren heeft hij op allerlei plaatsen de blijde boodschap gebracht. Zijn taak in het oosten van de Middellandse Zee lijkt ten einde. Anderen zullen de goede boodschap verder brengen. Voor Paulus is dit echter geen reden om met emeritaat te gaan. Zijn verlangen is om ook in Spanje, het westelijke deel van de Middellandse Zee, het Evangelie van Christus te brengen. Het is opvallend dat Paulus, inmiddels rond de zestig jaar oud, dit voornemen heeft. Hoe zal dit gestalte krijgen?

In de eerste plaats is er in het hart van Paulus een groot verlangen om het Evangelie in het westen van het Romeinse rijk te brengen. Hij heeft een ‘groot verlangen’ om tot de broeders in Rome te komen. Dat is opmerkelijk, omdat Paulus voor het Evangelie heel wat heeft geleden (zie 2 Kor.11:16-33). Hij heeft smaad en smart om de goede boodschap geleden. Keer op keer heeft hij ervaren dat hij de voetstappen van zijn Meester moest drukken. Hij was een gezant van de gekruisigde Christus. En dat viel voor zijn vlees, zijn lichaam, niet mee. En toch dat diepe en rusteloze verlangen om de goede boodschap te brengen. Het is de kracht van de Geest die hem daarin leidt en ondersteunt. Het is echter wel Paulus die deze weg moet gaan. Een les ook voor allen die de Heere vrezen. Laten we niet verslappen. Hoe moeilijk het soms kan zijn, maar de zaak van de Koning is het waard.

In de tweede plaats heeft Paulus de broederschap nooit vergeten. In Jeruzalem was de eerste christengemeente. Daar waren Jakobus en de andere broeders. Paulus gaat erheen om het geld dat is verzameld, te brengen (vers 27). In Jeruzalem woonden vooral Joodse christenen.
Soms hadden die zo hun eigen gedachten over ondergeschikte zaken. Maar dat betekent niet dat Paulus daar niet meer wil komen. Integendeel, zijn hart gaat uit naar de broeders, om het goede werk van de Heere te boodschappen. Keer op keer zien we dat Paulus het geheel van de christelijke kerk wil dienen. Eensgezindheid, saamhorigheid en verbondenheid zijn zaken die de apostel heeft beoefend, hoewel nooit ten koste van de waarheid zoals die in Christus is (zie Gal.2:11-21). Paulus kon ook broeders tot de orde roepen!

In de derde plaats is Paulus zeer stellig in de wetenschap dat hij met de volle zegen van het Evangelie (vers 29) tot de broeders in Rome komen zal. De volle zegen wil zeggen: ‘een volle, overvloedige geestelijke zegening, om u te versterken door mijn prediking en in de christelijke leer, door welke ons de eeuwige zegening Gods verkondigd wordt’ (kanttekening). Paulus denkt wel gering over zichzelf (Rom.7:14), maar niet over het Evangelie. Dat zal in Rome en elders kracht doen en vrucht dragen. Daar staat de opgestane Heere Zelf garant voor. Vandaar dat hij weet met een volle en overvloedige zegen tot de broeders in Rome te komen. Wij kunnen soms klagen. Over de kerk, over de tijd, over medemensen. Dat kan allemaal waar zijn, maar laten we niet klagen over God. Dat doet de apostel ook niet.

Tenslotte geeft de volle zegen van het Evangelie ook gebed en blijdschap (vers 30, 32). Paulus stond in de volheid der genade van Christus. Het is nu nog steeds een les voor de kerk. In God en door Christus is er geen gebrek. Tekort is er alleen aan onze kant. Bij Christus is alleen volheid. Voor slechte mensen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen