JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

.....Evangelisatieavond.....

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

.....Evangelisatieavond.....

3 minuten leestijd

Hoe kan dat nou? Hoe kan het nou dat u dat allemaal hebt opgegeven? Een jongen van een jaar of negentien kijkt me vragend aan. Naast hem staat nog een jongen van deze leeftijd met dezelfde vragende - of is het een verbaasde? - blik in zijn ogen.

De aanleiding voor deze vraag lag in de lezing die ik net had gehouden voor de catechisanten van een van onze Gereformeerde Gemeenten. Ik was uitgenodigd om iets aan de jongeren te vertellen over evangelisatie en op uitdrukkelijk verzoek van de organisator van de avond had ik mijn eigen ervaring met evangelisatie er ook in verwerkt. Om zo de catechisanten iets mee te geven van hoe het is om als ‘outsider’ een ‘insider’ te worden.

Op het gevaar af dat ik me na zo’n avond vaak een soort ‘knuffelheiden’ voel, stemde ik toe. De tijd om te spreken is vaak kort en het is altijd maar afwachten hoe serieus en inhoudelijk de vragen zijn. (Als je overigens echt wil weten hoe het is om als volledig seculier persoon binnen te treden in de christelijke wereld, raad ik je aan het boek ‘Een onwaarschijnlijke bekering’ van Rosaria Butterfield te lezen. Rauw en eerlijk.)

Deze avond verliep echter anders dan gedacht. Na de vragenronde met gelukkig een heel aantal serieuze en inhoudelijke vragen over mijn vroegere leven, was het pauze. En binnen een mum van tijd stonden deze twee jongens voor m’n neus en vielen met de deur in huis. Dat ze er niets van begrepen dat ik mijn oude leven had ingeruild voor een christelijk leven. En dat zij rustig zondagochtend hun roes uitsliepen in de kerkbank na een avond stappen. En dat ze als ze bekeerd moesten worden, dat toch wel zou gebeuren en anders niet.

Nu was het mijn beurt om verbaasd te kijken. Ik was ontroerd vanwege de eerlijke vragen en openheid van deze jongens en tegelijk geschokt. Ik bad om woorden en wijsheid. Vroeg of ze nog wel in de Bijbel lazen en tot de Heere baden. En wat dachten ze dan in deze tijdelijke wereld te kunnen vinden?

Het leek alsof een avond óver evangelisatie uitgegroeid was tot een evangelisatieavond. Maar wat kon ik anders doen dan hen op hun hart drukken dat ze de Heere moesten zoeken? En toen gingen ze naar huis. En ik ook.

Maar die jongens lieten me niet meer los: heb ik wel de juiste dingen gezegd? Zouden ze de Bijbel weer eens zelf gaan lezen? De Heere vragen om bekering? En, zo vraag ik me nog steeds af: hoeveel jongeren (en ouderen) zijn er die week in week uit op zondag in de kerk zitten, misschien wel belijdenis hebben gedaan, maar er doordeweeks blijk van geven geen boodschap te hebben aan het evangelie?

Jij toch niet?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juli 2016

Daniel | 32 Pagina's

.....Evangelisatieavond.....

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 juli 2016

Daniel | 32 Pagina's