Mis het doel niet

“Sporten is niet verkeerd, maar aan het hele sportgebeuren in Nederland zitten wel negatieve kanten. Wat mij betreft houden we het netjes en ga je niet helemaal op in de sport, waardoor je andere, belangrijke dingen vergeet.”
Jean-Renze de Ruiter (15 jaar), sport: fitness en wielrennen.

“In de toekomst wil ik een baan bij Defensie. In het leger moet je lichamelijk sterk en gezond zijn. Sport is voor mij dus een middel om dat doel te bereiken. Ik houd van lichamelijk bezig zijn, maar het geeft me ook nog wat anders. Ik kan er namelijk mijn energie in kwijt, waardoor ik ook rustiger ben. Anders ben ik heel druk, bijvoorbeeld in de les op school.”
Sanne Averesch (17 jaar), sport: hardlopen

“Voetballen in een team zie ik als een sociale bezigheid. Als je teveel voor je eigen succes gaat, gaat dat ten koste van je team. Ik zit bewust niet bij een voetbalclub. Het bezig zijn met mijn eigen vrienden is voor mij belangrijk. Ik wil niet dat het een verplichting wordt, wat bij een club wel zo is.”
Arjen Dannenberg, (16 jaar), sport: voetbal en golf

“Het gaat in een teamsport natuurlijk wel om het winnen, maar het is vooral gezellig. Ik merk bij de club niet dat er negatief tegen mij als christelijke jongere aangekeken wordt. Eigenlijk hebben we het er niet vaak over. Ik heb het er nog steeds naar mijn zin.”
Rozemarijn Boomgaard (16 jaar), sport: tennis

Reinoud merkt op dat het sporten onder christenen sterk is toegenomen de laatste tien jaar. De aandacht voor bewegen werpt wat dat betreft zijn vruchten af. “Maar de andere kant is er ook. Ik merk dat jongeren veel met topsport bezig zijn, ze volgen het. De mogelijkheden om dit te doen zijn er ook veel meer dan een aantal jaar geleden”.

Overeenkomsten
De jongeren erkennen eerlijk dat er veel over de grote namen in de sport wordt gesproken.
We komen dan op een aantal overeenkomsten tussen geloof en topsport. Rozemarijn: “Er is een duidelijk doel. Als het goed is doe je er alles aan om ermee bezig te zijn. Het is iets wat door de hele week heen merkbaar is.” Reinoud ondersteunt dit met een mooi voorbeeld: “In Amsterdam had ik een keer een gesprek met iemand over dat ik christen ben. Hij vroeg wat ik daar in zag en hoe ik dat vol kon houden. Ik vergeleek het met het supporter zijn van een grote voetbalclub. Je weet er alles van, je gaat er naar toe, het beheerst je leven. Je gelooft in die club, ook al is er veel gebrek bij de mensen zelf en is het niet altijd rooskleurig. Daarnaast wil je ook dat anderen hetzelfde beleven als jij en praat je er dus ook over met anderen.”

Schaduwkanten
Zo bezien zitten er grote schaduwkanten aan topsport. Je club of je sportidool staat letterlijk op nummer één. Sanne: “Als ik hoor dat jongeren en ouderen superverdrietig zijn als Johan Cruijff (oud-topvoetballer) overleden is, dan vind ik daar wat van. Dat is gewoon verering. Hij is toch geen god. Hij was maar een gewoon mens.” Bij Arjen komen thuis de negatieve kanten ook ter sprake. “Zeker als er iets ergs in de sportwereld gebeurt, hebben we het daarover”.

De hoogste plaats
Als de Heere op de hoogste plaats in je leven komt, en jij dan de minste plaats moet innemen, past topsport daar niet bij. De topsportwereld moet dan uit je leven. Reinoud: “Ik vind sport en spel prachtig, maar ik word me als mens wel steeds bewuster van de misleidingen in de topsport. Sterren zijn er maar even, ze verdwijnen weer”.

Bewust
Sanne heeft een belangrijke toevoeging: “Ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest. Dus moeten we er ook zuinig mee omgaan en heel bewust sporten en bewegen”. Voor Jean-Renze is dit een reden om gewoon door te blijven sporten zoals hij nu doet. “Ik laat me niet gek maken. Ik sport een aantal keer per week, maar zet er niet alles voor aan de kant. Het is belangrijk dat ik mijn leven goed inricht.”

Topsport versus geloof
Paulus vergelijkt het leven van een gelovige een aantal keren met het lopen om de prijs, atletiek dus. Paulus zegt: “Kijk nu eens hoe sporters alles doen om te winnen. Zo moeten gelovigen ook strijden in de loopbaan van het geloof.” Toch is er een groot verschil. Ze doen dit niet op eigen krachten, maar ziende op de overste Leidsman en Voleinder van het geloof, Jezus (Hebr.12:2). Topsporters streven naar het hoogst haalbare en geven het maximale. Ze doen dit voor zichzelf of het team. Een christen levert geen ‘topprestatie’, maar leert buigen voor God en Hem te volgen. Een christen krijgt ook last van de zonde, die steeds weer zijn pad doorkruist of aan hem blijft kleven. Daardoor maakt hij geen vaart. Het zijn de dingen van de wereld, die nog zoveel aantrekkingskracht op hem hebben. Hij heeft daar veel verdriet van. Heb jij door genade al geleerd om te sterven aan de wereld? Het volgen van topsporters biedt voor een korte tijd voldoening, maar het laat je hart zo leeg, zo onrustig. Opgaan in de wereld is zonde voor God. Houd afstand. Zoek de Heere en leef. Dan mag je door Gods genade iets leren van wat Paulus zei: “Ik roem alleen in het kruis van onze Heere Jezus Christus, waardoor de wereld voor mij gekruisigd is, en ik voor de wereld.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen